De derde editie van de Zonnewendetocht begon met stralend weer in de jachthaven van Wartena. Tijdens de middag en avond arriveerden alle elf boten en hun bemanning.
Aan het begin van de avond werd de nieuwe ‘Meisje Loos’ van Marlies gedoopt en waren er champagne en lekkere hapjes.
Zaterdagmorgen vroeg vertrokken we richting de tussenstop bij camping De Zilveren Maan in Westereen. Het doel was om op de eerste dag de Natte As van Friesland te verkennen. Een prachtige tocht met 3 zelfbedieningsluisjes die Joost en Hubert al in october 2024 hadden gevaren om de haalbaarheid te beoordelen.
De dag erop zouden we dan vanuit Westereen via het Bergumermer, de Leien en Drachten weer terugzeilen naar Wartena.
Ware het niet dat ons plan in de war werd gestuurd door de voorspelde zuidenwind op zaterdag en westenwind op zondag. Dus vertrokken we tegen de klok in richting Drachten en vandaar via het Bergumermeer naar Westereen.
Het was bloedheet. De wind kwam uit de goede richting maar was erg zwak. De smallere schepen waren duidelijk sneller en al gauw niet meer te zien. Na de lunchstop op een eilandje in de Wijde Ee gingen we er weer tegenaan. Vanaf Drachten waren er nogal wat bruggen waar we onderdoor moesten of voor moesten wachten.
Rond half negen ’s avonds was iedereen bij Camping de Zilveren Maan in Westereen aangekomen.
Zondagmorgen was het bewolkt dus geen last van de felle zon van de dag ervoor. Om 8 uur voeren we weg. We zouden nu de Nije Feart opvaren naar de eerste sluis op de route langs de Natte As.
Het bleek echter dat de sluis defect was. We konden niet verder.
Geluk bij een ongeluk: als we de dag tevoren de sluisjesroute hadden kunnen varen was dit de laatste sluis geweest en hadden we het hele stuk moeten terugvaren!
Goede raad was duur. Joost stelde voor om met de vloot door te varen naar Dokkum en de boten in het haventje bij Hubert en Klarie aan te leggen en de boten bij de nabijgelegen helling uit het water te halen.
De vraag was nu hoe we 11 schippers naar de haven in Wartena konden krijgen om de auto’s en de trailers op te halen. Gelukkig waren Rene Gies en Koos Winnips onze redders in nood. Zij reden de schippers terug naar de haven in Wartena. Koos had als klap op de vuurpijl taart en frisdrank meegebracht zodat ook de achterblijvers zich niet hoefden te vervelen.
Eind goed al goed: de reddingsoperatie liep met dank aan Rene en Koos gesmeerd en iedereen kon weer naar huis.
En de tocht langs de sluisjes? Misschien een idee voor de Zonnewendetocht van 2026!
