Het is een ontwerp van François Vivier. Afmetingen 4,5m x 1,85m x 0,45- 0,98m. Bouwjaar 2015. Bouwwijze: hout (mahonie latten) en epoxy Zeiloppervlak 14 m2
Inclusief:
klapbare mast
E Propulsion buitenboord motor uit 2023 met 2 accu’s , standaard lader, snellader en accu monitor
zomerdektent uit 2023
winterdekzeil
afdekhuik
boottrailer uit 2023
2 ankers
losse zwemtrap met ophangmogelijkheid
landvasten, stootwillen
voorziening om buitenboordmotor op slot te zetten
NB: het midzwaard zit vastgeklemd en moet gangbaar worden gemaakt.
Spring is in the air and the new sailing season is about to begin. Here is an instructive video from Koos for everyone who wants to sail with Natuurlijk Varen. You will find more information on our safety points page and in our terms and conditions.
Beste mensen, ik wil mijn door Iain Oughtred ontworpen Arctic Tern verkopen. Mijn evenwicht laat mij wat in de steek, het scheepje is voor mij niet stabiel genoeg. Afgelopen zomer heb ik er nog mee gevaren op het Veerse meer. Het scheepje is goed alleen te roeien. Door het lage gewicht reageert het scheepje snel op ieder vlaagje wind.
Nadere informatie: Ik ben minimaal de 3e eigenaar, weet helaas niet wanneer de boot gebouwd is en door wie. Het verfwerk is in redelijke staat maar niet heel recent. Er zitten nette bruine dacron zeilen bij.
Inbegrepen is een eenvoudige wegtrailer, recent voorzien van nieuwe banden en wiellagers.
Er is ook een elektrische Minn Kota buitenboordmotor bij, tevens 2 eenvoudige houten riemen met mooie bronzen dollen. Verder: een anker, wat fenders en landvasten en een (verbleekt) op maat gemaakt afdekzeil wat het hele scheepje afdekt wanneer deze op de trailer staat.
Het scheepje ligt in “De Zak van Zuid Beveland”, provincie Zeeland.
Verkoopprijs: € 3000,-
Johan Villerius (06-30429213) e-mailadres: johanvillerius@gmail.com
Dit jaar werd de winterbijeenkomst gehouden bij roeivereniging ’t Diep in Tuk. Met het zonnetje op het balkon leek het wel voorjaar.
Zeilavonturiers Ivar Smits en Floris van Hees vertelden aanstekelijk over hun wereldreis met de Lucipara2. Tijdens hun verhaal gaven ze vele voorbeelden van hoopgevende initiatieven uit de hele wereld waarmee we onze omgeving duurzaam en leefbaar kunnen maken. Goed voorbeeld doet goed volgen! Over hun reis schreven ze het boek Overstag’. De meegebrachte exemplaren gingen als warme broodjes over de toonbank. Het boek leest als een trein. Je kunt het ook online bestellen op hun website.
Onno deed namens het bestuur verslag van het afgelopen jaar. Natuurlijk Varen staat er goed voor, maar door inflatie en gestegen olieprijzen kunnen de kosten van het organiseren van de Redbad Raid en Dorestad Raid hoger uitvallen. Vooralsnog wil het bestuur de kosten voor de deelnemers gelijkhouden aan eerdere jaren maar donaties zijn welkom!
Het bestuur presenteerde de Natuurlijk Varen evenementen voor het nieuwe seizoen. Hieronder meerdere nieuwe evenementen:
de Redbad Raid wordt tijdens het pinksterweekend gehouden.
de Loosdrecht/Vecht raid wordt dit jaar voor het eerst gehouden. De trekker is Marcel Le Guen
De Raid Extreme wordt dit jaar voor het eerst onder de vlag van Natuurlijk Varen gehouden.
Ook nieuw: het inschrijfformulier voor de Natuurlijk Varen evenementen. Lees vooral de voorwaarden en de veiligheidspunten goed door voordat je het ingevulde fomulier instuurt.
De bijeenkomst werd afgesloten met een lekkere Thaise maaltijd.
25 februari 2025 is een bijzondere dag. Het is zonnig, er staat een zuidenwind van 3 Bft en Fryslân warmt op tot maar liefst 16 graden. Een perfecte gelegenheid om het mooie Whitehall-sloepje eens echt uit te proberen.
De ANNA staat nog op de trailer in onze stal. Aangehaakt, en een kwartier later ligt ze al in de Bolswarder trekvaart. Eerst zo’n 400 meter roeien naar de brug ten noorden van Wommels. Dat valt nog niet mee. Je ziet niet waar je heen gaat en ik ontdek dat ik blijkbaar geen nek meer heb van een draaihals — achterom kijken is een hele onderneming.
Na de vaste brug wil ik proberen te zeilen. Ook dat blijkt minder eenvoudig dan gedacht. Voordat mast en zeil staan, ben ik wel een paar minuten bezig, vastgelegd in de luwte van een paar bomen. Er staat een paaltje, maar daar krijg ik niets fatsoenlijk omheen. Conclusie voor de volgende keer: een aluminium pikhaak meenemen.
De mast zetten gaat verrassend gemakkelijk, maar ik schrik van hoe wankel het bootje aanvoelt. Dan het zeil hijsen. Er moeten nog wat touwtjes worden vastgezet bij de halshoek. Tijdens dat geklungel heb ik het gevoel dat de boot elk moment kan omvallen. Maar het lukt. Ik laat me weer achteruitdrijven tot ik wind vang — en dan schiet ik vooruit.
Ik moet geregeld de schoot vieren om geen water te scheppen. De ANNA zit direct op rompsnelheid (denk ik). Ik ga zeker twee keer zo hard als de mensen op het jaagpad. De wind is vlagerig door riet en hekken langs de wal. Wanneer een vlaag plotseling wegvalt, schep ik bijna water aan de loefzijde. Het voelt alsof ik in een kano vaar.
Bij de Sinterklazepleats moet ik te hoog aan de wind varen, dus besluit ik om te keren. Maar door de wind gaan lukt niet meer; ik raak aan lagerwal in het riet. Met een roeispaan wrik ik me los. Daarna zeil ik terug richting de brug. Het traject van ongeveer een kilometer vaar ik twee keer heen en weer. Wat me opvalt is dat het bootje zich moeilijk kort door de wind laat sturen. Met die grote scheg wil hij het liefst rechtdoor.
Op de plek waar ik begon laat ik het zeil weer zakken, strijk de mast en roei ruim twee kilometer naar het andere uiteinde van de bebouwing van Wommels. In de luwte van het laatste huis tuig ik opnieuw op. Ook hier zeil ik het stuk een paar keer heen en weer tot aan een vaste brug.
Zeilen wíl hij wel, maar het is bepaald geen Ilur, zoals ik die al jaren ken uit de filmpjes van Roger Barnes, waar hij ontspannen aan het roer zit op de woelige baren van Bretagne. Die Ilur is ook 14 voet, maar 40 cm breder en veel platter — dus aanzienlijk stabieler.
Daarna opnieuw strijken en nog 1,5 kilometer terugroeien naar de trailerhelling. Kiel eruit, en in een wip staat de ANNA weer op de trailer. Thuis pomp ik het water eruit: ongeveer vier liter blijkt er op de bodem te staan. De schoot was kleddernat; die had ik voor de mast neergegooid. Dat bleek wat veel voor het Plastimo-reddingvest — ik weet nu in elk geval hoe het eruitziet in opgeblazen toestand.
Ik vermoed dat die vier liter water door een lekkage naar binnen is gekomen. De boot was voor het laatst in 2024 te water.
De roeiervaring: ik ging wat sneller dan wandelaars op het jaagpad. Maar met mijn rechterarm trok ik voortdurend de roeispaan naar binnen. Niet aan de linker kant. Vervelend want dan komen de roeispanen tegen elkaar aan in de midden. Was natuurlijk ok wel bijna 60 jaar geleden dat ik voor het laatst roeide… Kanoën deed ik wel regelmatig. De trekvaart is redelijk breed maar is niet recht. Vond het maar moeilijk om in de midden te blijven. In Wommels is de vaart smaller en liggen mooie boten aangemeerd. Dat is voor mij op dit moment maar lastig roeien.
Ik heb bij SNV filmpjes niemand gezien die doet aan “forward rowing”. Er zijn daar een aantal prachtige systemen voor bedacht. Waarbij je onder andere vrijwel volledig met je benen roeit (Row Vista en de Frontrower) In een Whitehall is weinig plek voor extra toestanden.
Mijn idee was heel Friesland wat door crossen, maar zie nu wel dat dat nog niet mee gaat vallen en dat dat met een kano wel eens gemakkelijker zou kunnen zijn.
Maakt natuurlijk ook uit of je in je eentje bent of met zijn tweeën. Dan kan iemand anders de koers bepalen.
Het balanced lug tuig op deze Silmaril staat er perfect op.
Bijna alle natuurlijk vaarders zeilen met een loggertuig. Handig met strijken en zetten, zeker als je veel bruggen tegenkomt in je vaargebied of af en toe een stukje mag roeien.
De meeste loggertuigen zijn van het type ‘balanced lug’: een vierhoekig zeil met een ra en een giek. Een praktische oplossing om veel zeil op een korte mast te voeren. Vaart door de giek goed voor de wind en heel behoorlijk aan de wind.
Maar de meesten van ons hebben vroeger nooit leren zeilen met een loggertuig. Misschien met een gaffeltuig als je leerde zeilen in een Valk of BM of bij de zeeverkenners. Maar de kans is groot dat je het meest hebt gezeild met een torentuig op een jolletje, kielboot of zeiljachtje.
Ikzelf vond de overstap naar het balanced lug tuig nogal groot. Dus is het mooi dat Joost nu een technisch artikel over het balanced lug tuig heeft geschreven met veel praktische tips hoe dit tuig het best kunt gebruiken.
Verschillende soorten loggerzeilenDe onderdelen van het loggertuig
De Skerry Raid is ontworpen door Chesapeake Light Craft naar het voorbeeld van de traditionele open zeilroeiboten die eeuwenlang de Schotse en Noorse kusten afschuimden – boten die even goed konden roeien als zeilen.
‘Ray Manta’ is gebouwd in Frankrijk in 2022 door mijn schoonvader en mij onder professionele begeleiding van Emmanuel Conrath van Arwen Marine. Met de stitch-and glue-techniek werden de okoumé multiplex planken van de CNC kit eerst aan elkaar genaaid met koperdraad, voordat ze definitief met epoxy en glasvezel werden verlijmd. Zo ontstaat een romp die licht, sterk en waterdicht is. Het hele bouwproces vond plaats over 12 dagen (exclusief afwerking), is met een timelapse gefilmd en te zien op @sailingraymanta.
Chesapeake Light Craft Skerry Raid – Ray Manta Type: Traditionele open roeizeilboot, geïnspireerd op Schotse en Noorse werkboten Bouwjaar: 2022 Geschatte bouwuren (exclusief afwerking): 264 uren Bouwwijze: Construction accompagnée (begeleide zelfbouw) bij Arwen Marine (Frankrijk) Materiaal: marine okoumé multiplex/sapelli, glasvezel en epoxy Lengte: 4.55m Breedte: 1.52m Diepgang: 153mm/813mm Zeiloppervlakte: 7.6m2 Gewicht: 72kg
