De nieuwste bootportretten zie je hier.
…
Zelf een bootportret insturen? Na je aanmelding krijg je een persoonlijke email van de beheerder met het verzoek om een beschrijving, 2-3 afbeeldingen van minimaal 1MB te sturen. Laat ook weten waarom je voor deze boot gekozen hebt!
Behalve naam of voornaam plaatsen we geen persoonsgegevens.
De Skerry Raid is ontworpen door Chesapeake Light Craft naar het voorbeeld van de traditionele open zeilroeiboten die eeuwenlang de Schotse en Noorse kusten afschuimden – boten die even goed konden roeien als zeilen.
‘Ray Manta’ is gebouwd in Frankrijk in 2022 door mijn schoonvader en mij onder professionele begeleiding van Emmanuel Conrath van Arwen Marine. Met de stitch-and glue-techniek werden de okoumé multiplex planken van de CNC kit eerst aan elkaar genaaid met koperdraad, voordat ze definitief met epoxy en glasvezel werden verlijmd. Zo ontstaat een romp die licht, sterk en waterdicht is. Het hele bouwproces vond plaats over 12 dagen (exclusief afwerking), is met een timelapse gefilmd en te zien op @sailingraymanta.
Chesapeake Light Craft Skerry Raid – Ray Manta Type: Traditionele open roeizeilboot, geïnspireerd op Schotse en Noorse werkboten Bouwjaar: 2022 Geschatte bouwuren (exclusief afwerking): 264 uren Bouwwijze: Construction accompagnée (begeleide zelfbouw) bij Arwen Marine (Frankrijk) Materiaal: marine okoumé multiplex/sapelli, glasvezel en epoxy Lengte: 4.55m Breedte: 1.52m Diepgang: 153mm/813mm Zeiloppervlakte: 7.6m2 Gewicht: 72kg
Drascombe Longboat Cruiser Lanterfant 2.0 is een hechthouten boot die sterk lijkt op de Drascombes. De geschiedenis is onbekend, maar er vaart er nog een in Nederland die er veel op lijkt.
De keuze viel op dit scheepje wegens het gemak om droog te vallen en op de boot te overnachten. Bovendien vangt de kajuit het meeste buiswater op.
Van sommige boten leer je echt beter zeilen: deze vraagt een beetje vooruitdenken. Tijdig de druil strijken of zetten, de riem klaarleggen om over ondieptes te sturen, leren handig het roer eruit te nemen, het juiste zeilplan kiezen… Zo langzamerhand heb ik vertrouwen in de boot en in mijzelf.
Meestal vaar ik op het Wad – bij de zeehonden – al is roeien in Drente op zoek naar bevers minstens zo bijzonder.
Meisje Loos is een Creizic, naar ontwerp van François Vivier, bekend om zijn klassiek geïnspireerde zeil- en roeibootjes. Zoals zo vele ontwerpen van Vivier, is ook dit ontwerp genoemd naar een eilandje in de Bretonse wateren, meer specifiek de Golfe de Morbihan. Op zoek naar eindelijk mijn eigen bootje had ik het volgende wensenlijstje:
een niet te groot en vooral licht bootje dat ik makkelijk alleen zou kunnen hanteren, zowel op het water als op de kant;
met goede zeil- en roeieigenschappen;
met ingebouwd drijfvermogen;
geschikt voor het varen van ‘raids’ in Nederlandse binnenwateren en daarom met een gemakkelijk te strijken en te zetten – dus ongestaagde en oploopbare – mast;
waarin ik tenminste in mijn eentje en eventueel met zijn tweetjes zou kunnen slapen.
En uiteraard wil het oog ook wat, dus het moest er ook nog aardig uitzien. De bootjes van Vivier staan bekend om hun eenvoud, schoonheid en goede vaareigenschappen, maar zijn over het algemeen vrij zwaar. Bij het uitpluizen van zijn website stuitte ik echter op de Creizic, die aan al mijn wensen bleek te voldoen.
Vivier heeft de Creizic speciaal ontworpen als een lichter alternatief voor zijn andere ontwerpen, zoals de Ilur. En dat is gelukt: de Creizic heeft een rompgewicht van slechts 100 kilo. Vaarklaar weegt ze 140 kilo. In dit geval waarschijnlijk nog iets minder door uitvoering van de rondhouten in carbon.
Helaas mis ik vooralsnog de ruimte, de tijd en de gereedschappen om zelf een bootje te bouwen – om nog maar te zwijgen van de vaardigheden. Ik heb het bootje daarom laten bouwen door Grand Largue, een kleine werf in Bretagne, die veel bootjes bouwt naar ontwerp van Vivier. Vivier verwijst zelf naar deze werf op zijn website. Ik heb mijn bootje in december 2024 besteld en al in juni 2025 mocht ik het in ontvangst nemen. Wat mij betreft heeft Grand Largue prachtig werk geleverd!
Meisje Loos heeft alle verwachtingen ruimschoots waargemaakt. Ze is zeer gemakkelijk te water te laten en weer eruit te halen. Ze zeilt levendig en alert, maar niet nerveus. Roeien gaat soepel en snel. En ze is verrassend stabiel. Door het tamelijk hoge vrijboord en de gangboorden vaart ze bovendien heel droog. Ze leent zich ook uitstekend voor ‘campcruising’ – het achterste doft kan daartoe worden verwijderd. En persoonlijk vind ik het ook een heel charmant bootje.
Meisje Loos is uiteraard vernoemd naar het welbekende liedje over een meisje dat zich als man verkleedt om te gaan varen als matroos. Uit onderzoek van historici Rudolf Dekker en Lotte van de Pol blijkt dit in de 17de en 18de eeuw een vrij veelvoorkomend verschijnsel te zijn geweest. Zij vonden tientallen voorbeelden, maar waarschijnlijk waren er veel meer. Immers, dit betreft alleen nog maar de vrouwen die werden ontdekt en wier verhaal werd gedocumenteerd, bewaard en gevonden. Hun boekje, Daar was laatst een meisje loos – Nederlandse vrouwen als matrozen en soldaten; een historisch onderzoek, is alleen nog antiquarisch verkrijgbaar, maar zeer de moeite waard.
Gelukkig hoef je je als vrouw dezer dagen niet meer te verkleden om te gaan varen. En kun je zelfs kapitein zijn van je eigen scheepje!
Marlies de Waard
De feestelijke doop aan het begin van de Zonnewendetocht 2025Tijdens de September Sail van 2025Roeien tijdens de September Sail van 2025
De Creizic werd besproken in het Franse ‘Voiles et Voiliers’ van october 2025 (nr 656):
De Traditionele Schepenbeurs 7-9 november 2025 (traditionele schepenbeurs) is voorbij. De beurs is gehouden op de oude marinewerf Willemsoord in Den Helder, en bestaat naast de grote beurshal uit nog een andere hal, die ook de ingangshal van het gemeentehuis van Den Helder is. Die hal was dit jaar volledig gevuld door Natuurlijk Varen. Maar liefst 13 schepen uit de vloot van Natuurlijk Varen waren hier opgesteld. Daarbij was er nog een ruimte ingericht voor presentaties. Die presentaties gaven goed inzicht in – bijvoorbeeld – hoe je een boot en tuigage kiest om de tochten met Natuurlijk Varen mee te doen (op binnenwateren, maar zonder motor). Daarbij werden voorbeelden van gevaren tochten vertoond, die uiteen lopen van racen tot toeren en basic tot minder basic (zoals bijvoorbeeld de Dorestad raid). Gastsprekers toonden een film over de bouw van nagemaakte historische zompen op de Overijsselse Vecht, van oorsprong ook natuurlijk vaarders.
Ik had een ambivalent gevoel na mijn eerste raid in 2024 met een aangepaste wedstrijd boot. Het roeiframe op de gangboorden van mijn Streaker zeilboot bleek niet praktisch voor de Raid Extreme. Hierdoor werd ik me bewust dat ik het ontwerp van een raidboot had onderschat. Dus terug naar de “tekentafel”, ik was immers nogal enthousiast geworden na die geweldige dag op het Lauwersmeer.
Zoals altijd begin je met de eisen. Mijn ideale raidboot moest:
Snel roeien
Scherp zeilen
Ruimte hebben om te slapen
Capaciteit voor voldoende bagage
Makkelijk af te tuigen i.v.m. passeren bruggen
Rondspant
Houtbouw!
Per definitie bestaat een ideaal niet, dus ook ik moest gaan prioriteren. Ik heb mij daarbij laten leiden door de ambitie als wedstrijdzeiler.
Een snelle, dynamische boot.
Toen ik mij had verdiept in de ontwerpen van verschillende Raidboten, kwam ik bij toeval in contact met Hans Resoort van jachtwerf Scherpel te Loosdrecht. Al snel vulden we elkaars gedachten aan. Hans had meerdere Acorn skiffs van ontwerper Ian Oughtred gebouwd en wees mij op de specifieke eigenschappen van dit ontwerp.
Een artikel in The Guardian wekte mijn enthousiasme:
“In de winter van 1981-82 bouwde Iain Oughtred, die op 84-jarige leeftijd is overleden, in een koude, tochtige loods in Cookham Dean aan de Theems in Berkshire een boot die de wereld van de kleine botenbouw zou veranderen. Het vaartuig was slechts 3,6 meter lang en gebaseerd op een traditioneel Whitehall-ontwerp waarvan er duizenden in de VS waren gebouwd. Maar waar de Amerikaanse boten werden gemaakt van massief hout, bijeengehouden door schroeven en klinknagels, koos Iain ervoor om die van hem te bouwen met multiplex en epoxy – de materialen van de toekomst, zoals hij die zag. Tot dan toe waren bootontwerpen voor amateurbouwers, zoals de populaire Mirror-jol, over het algemeen intrinsiek functioneel (lees: lelijk); Iain bewees dat ze ook mooi konden zijn. Zijn Acorn-skiff werd opgepikt door het Amerikaanse tijdschrift WoodenBoat, dat hem omschreef als “een lieflijk gelijnd, glad juweeltje”, en voegde de tekeningen toe aan de lijst met beschikbare bouwplannen.”
Na enkele vervolggesprekken werd de koop gesloten. In de weken erna hebben we de Acorn verder aangepast als raidboot:
Roeien: de skiff heeft een rondspant met een mooie lange waterlijn. Ik heb gekozen voor traditionele roeidollen en spanen. Outriggers, carbon spanen en een zitslede zouden de boot nog sneller maken. Maar om redenen van complexiteit is daarvan afgezien
Zeilen:lastige keuzes! Mijn voorkeur is namelijk een torentuig met minimale trimmogelijkheden zoals neerhouder, outhaul, downhaul. Hans daagde mij uit om het anders aan te pakken en te optimaliseren naar gemak. Een flexibele draaibare, lichte carbon mast met een trommel. Met een eindeloze lijn kan het zeil rond de mast gewikkeld worden. Het geheel is met één hand uit te nemen. Geen giek en/of ra. In feite een fok gesneden zeil.
Capaciteit voor bagage: ik slaap in een tentje dat precies naast de zwaardkast past. De meeste bagage ligt nu voor in de neus. Daardoor komt de spiegel wat omhoog wat de zeileigenschappen optimaliseert.
Zonnewende tocht
De eerste echte Raid tocht was de Zonnewende tocht september 2024. Vanwege de geringe wind voornamelijk geroeid. Daarbij werd het gemak inderdaad bevestigd. Enige aanpassing zal een fokkeloet zijn om het zeil voor de wind te kunnen uitbomen en tell tales aan het achterlijk om toch iets te kunnen trimmen.
De Grote Optimist is een Zeeg 480, in 2015 gebouwd door Jachtwerf de Zeeg in Steenwijk. Het schip heeft een aluminium romp met een traditioneel loggertuig aan een ongestaagde mast. Twee grote luchtkasten (samen 600 liter) maken de boot onzinkbaar en zelfredzaam; droogvallen is comfortabel mogelijk door de combinatie van een vlakke bodem en een ophaalbaar midzwaard. De lengte over alles is 480 cm, de breedte 180 cm, de zeilklare massa ongeveer 350 kg (na een aantal aanpassingen) en de diepgang maximaal 90 en minimaal 10 cm. Het loggerzeil meet 9 m2. De Zeeg 480 is inmiddels opgevolgd door de Zeeg 520.
De boot werd zeilklaar geleverd, maar in de loop der jaren heb ik diverse aanpassingen gedaan om met de boot zonder motor te kunnen trekken en in de boot te kunnen slapen – ook met een “onderhoudsvrije” boot kun je altijd bezig blijven! Zo kreeg ze een roerdoft met bakskist, een roeidoft, dolpotten en dollen, een fokje voor zeilen met weinig wind, extra lood in het midzwaard, een afsluitbaar kastje in het vooronder, een aangepast roer voor varen in ondiep water dat zich makkelijk en snel laat verwijderen (en drijft), borgmogelijkheden voor toebehoren en bagage, een dektent voor over de ra en giek en een waterkering langs de gangboorden.
In de zomer staat de boot op de trailer, klaar voor Grote Avonturen – zie nomdo.nl/.reisverslagen/ (in adresbalk van browser kopiëren) voor een aantal reisverslagen (Limfjorden, Oostzee, Wadden). In het najaar, de winter en het voorjaar ligt ze in het Paterswoldsemeer. Er kan dus het jaar rond gezeild worden.
In 2004 heb ik via de Bootbouwer een pakket tekeningen gekocht van François Vivier om een Beg Meil te bouwen. Leuk project,veel geleerd, maar nooit mee gezeild en staat nog steeds onder een heleboel lappen en zeilen in mijn loodsje. Maar dat bouwen beviel me wel en dus opnieuw een set tekeningen gekocht van Vivier, maar nu van de Youkou-Lili.
Het jaar was 2019 en de bedoeling was er mee te gaan zeilen op het festival van Morbihan Bretagne in 2021. Een maand voordat ik zou afreizen kregen we het bericht het festival door de Covid epidemie niet door zou gaan. In 2023 ben ik drie maanden met de Tecla haringlogger op stap geweest in de zuidelijke Pacific tussen Chili en Tahiti.
Dus de Morbihan moest nog even wachten. Maar nu in 2025 is de Youkou-Lili met de naam Razzmatazz eindelijk mijn loods uitgekomen en heeft ze water geproefd in de Golf van Morbihan. En dat proeft naar meer. In de Morbihan hoorde ik ook voor het eerst van Natuurlijk Varen dus vandaar ik me aangemeld heb.
Na 21 jaar verschillende Drascombes te hebben bevaren, kom ik tot één conclusie: fantastische boten. Van ééndaagse tochten tot avonturen van drie weken. Ik heb altijd belangstelling gehad voor de houten uitvoering van de lugger. Enkele malen een boot bekeken, maar de conditie viel me eigenlijk steeds tegen … tot ik in april 2024 mijn huidige houten Lugger voor het eerst zag. Een goed onderhouden boot die voornamelijk in een garage gestald was. De reden voor de verkoop was dat de eigenaar op een zekere leeftijd was gekomen. Met pijn in het hart werd de boot te koop aangeboden. In de bouwopdracht staat vermeld dat de Drascombe-werf een boot moest bouwen waar de opdrachtgever trots op kon zijn. En terecht, de boot is uitgevoerd in mahonie, teak, iroko en watervast hechthout, verder alle beslag in brons. Bijzonder aan de zeilvoering is het gaffelzeil.
Na aankoop enkele modificaties aangebracht, o.a. de één pk elektrische motor vervangen door de drie pk ePropulsion motor. Ik wil zo weinig mogelijk motoren maar uit veiligheidsoverwegingen vind ik het wel fijn dat ik in noodgevallen snel van koers kan veranderen. Een tweede wens was het aanbrengen van de een kluiver. Dit was een moei klusje afgelopen winter.
Vanuit de werf is een handige slaapvoorziening aangebracht met een goed uitgedachte stouwmogelijkheid. Een door mij aangeschafte simpele tent zorgt voor een ruime, comfortabele slaapaccommodatie.
Elenor is een longboat Drascombe waarmee ik met veel plezier sinds augustus 2023 op het Wad vaar, meestal single handed.en zoveel als mogelijk zonder motor. Na diverse andersoortige schepen zowel mono- als multihull kwam ik terecht bij de Drascombe longboat als zeer hanteerbaar, zeewaardige bootje waarin ik mij, nu wat op leeftijd, door de grote kuip en het zeer makkelijke tuig, gemakkelijk kan bewegen. De door Drascombe bijgeleverde tunneltent is snel op te zetten en af te breken en biedt verrassend veel ruimte. Dat maakt tochten van enkele weken op het Wad goed mogelijk. De geringe diepgang met opgehaalde kiel en stuurriem als roer maakt het Wad tot in alle uithoeken toegankelijk.
De Streaker werd ontworpen door de beroemde Jack Holt in 1975. Ook bekend van de Mirror, Solo en de Hornet. De Streaker is een van de kleinere ontwerpen en wordt hoofdzakelijk in Engeland gezeild. De Streaker-klasse in de UK heeft ongeveer 200 boten. Veel Streakers zijn zelfgebouwd van een kit.
Meer informatie in deze door Marcel ingestuurde pdf
