De Mousa van Janko Lindenbergh uit Voorschoten is een Caledonia Yawl die in 1991 is gebouwd in Groningen. De onderste foto is gemaakt tijdens de eerste Dorestadraid in 2005, de bovenste in 2012. Sinds 2005 is Mousa steeds van de partij bij de Dorestadraid en bij diverse andere raids in Nederland.
Vooral met wat meer wind is de Mousa in haar element.
Stirn is een Tirrik: een Iain Oughtred ontwerp in aluminium uitgevoerd. Sybren en Tineke varen er Raids mee, maar ook dagtochten in het thuiswater de Weerribben en de Wieden, waar het vooral in het vroege voorjaar prachtig is.
‘NESSIE’ is een zelf gebouwde versie van de Ness Yole, de door Iain Oughtred getekende multiplex versie van de vissersboten van de Shetlandeilanden. Toen ik het bootje bouwde (1996 – 2000) werd dit type ‘Ness-boat’ genoemd, naar de plaats Dungeroseness waar een eeuw geleden veel van dergelijke bootjes werden gebouwd. Momenteel noemt Oughtred dit type ‘Tirrik’. Een eeuw geleden werd
in de weekends soms met veel grotere tuigen wedstrijd gevaren.
De Nessie meet 5m x 1.60, met en houari (gaffel) tuig van 14 m2, diepgang 30 / 90 cm met een klapzwaard. Gewicht romp 100 kg.
Als oefening voor het maken van een holle mast begon ik met een holle gaffel. Bij de assemblage -en al in de epoxie- bleek de gaffel door een tekort aan steunpunten niet recht te willen
liggen;trok ik hem in een boog dan ging het prima. De
zeilmaker heeft het grootzeil ook nog eens naar achteren uitgebouwd. De boot is iets loefgierig maar erg snel; boven 4 Bft. moet ik reven. Negen keer Morbihan, div. Douarnenez en Brest, Waterland- en Dorestadraids gevaren, nog nooit omgeslagen. Nadeel van het gaffeltuig: erg veel werk bij op- en aftuigen, maar wel fantastisch om mee te varen. Als onverbeterlijke bootjesknutselaar heb ik ook een spinakerchute gemaakt; werkt goed maar nog meer lijntjes. En verder is bootjes bouwen verslavend.
Jelle de Waard
