Categorie: Overige

In 1962 hebben Barry Bucknell en Jack Holt de Mirror dinghy ontworpen als zelfbouwpakket voor ‘de gewone man’. Al snel was bijna iedere brit in zijn schuur een Mirror aan het bouwen. Met 45 kg kon de Mirror op het dak van een auto worden vervoerd. De ‘Mirror Mania’ sloeg over naar Nederland met Monnikkendam als middelpunt. Nummer 49862 werd in 1975 gebouwd en heeft in ieder geval het Uitgeestermeer als basis gehad. Zelf heb ik haar in de buurt van Assen opgehaald.

In Engeland, Australië en, Tasmanie zijn nog steeds een flinke groep enthousiastelingen actief met wedstrijdzeilen (nr. 71001 rolde in het voorjaar 2021 van stapel), cruising of het oplappen van deze bootjes. Zolang het stuk hout nog een nummer heeft repareren ze alles ! Rotte plekken worden verwijderd en na de nodige ‘TLC’ kunnen ze weer het water op.

Van het najaar 2020 is ‘Bubbels’, zo heet nr. 49862 inmiddels, onder handen genomen. In het voorjaar is nog de nodige ‘opsmuk’ gemonteerd en het is de bedoeling om geregeld mee te doen met tochtjes. Om te beginnen met de tocht van Dalfsen naar Hardenberg maar de Elfstedentocht 2021 is ook al ingepland.
A.J. Mackinnon, vertrok in 1998 uit Wales met een Mirror dinghy en kwam uit in de Zwarte Zee. Dus wie weet waar ‘Bubbels’ ons nog brengt.

Deze boot dateert uit 2017.

De boot is traditioneel gebouwd van red ceder en koper gepopnageld.Het onderwaterschip staat in de epoxy met glasvlies. Verder is de boot 3 x gelakt met jachtlak van Epifanis.

Voor deelname aan de Dorestad Raid 2019 heb ik het prototype van de door Hoora Heeg gebouwde Viking Raider weten te bemachtigen. In de fotoboeken van de Dorestad Raid staat de boot al eens afgebeeld tijdens een van de eerste raids. Deze boot is een kopie van een door Hanus
Jensen van het Viking Museum in Roskilde gebouwde boot.

https://www.vikingeskibsmuseet.dk/en/professions/education/boats-storage/viking-raider/

Mijn boot is sandwich gebouwd in schuim,glasweefsel en epoxy, en twee componenten PU geverfd. Het roer en zwaard zijn van de latere productieboot, gemaakt van kunststof.

Tijdens mijn eerste (en enige) proefvaart voor de Raid bleek ik constant met de helmstok en schoot in de knoop te zitten, daarom heb ik die vervangen door een zogenaamd Noors Roer (trek en duw helmstok). Dat voldeed prima. Er zijn voor twee roeiposities wedstrijddollen
gemonteerd op uitklapbare aluminium outriggertjes. Dat werkt in praktijk heel handig om de riemen binnenboord te klappen tijden het zeilen.

Joost Engelen was zo vriendelijk mij zijn logger zeil van zijn Viola kano te lenen. Die past qua zeilpunt wel bij de boot, maar qua oppervlak was het wat aan de kleine kant. Een goed te roeien en zeilen boot, sierlijk en mooi, maar toch ga ik proberen hem weer te verkopen omdat ik meer plezier  heb in spelevaren met mijn `zeepkist met rioolbuis` Kleine Tri trimaran.

Hans van der Zijpp

Omdat ze met haar latijnzeil op een Faloeka lijkt hebben we dit bootje Faloekalike genoemd.

Het casco hebben we ergens in het westland gevonden, het was ooit een zeilboot van onbekende origine en omgebouwd tot motorboot.

We hebben met een kettingzaag alles boven het potdeksel afgezaagd en daarna is Wieke Reemer, die timmerman is en botenbouwer, begonnen met het inlijmen van een nieuw binnenwerk met een zwaardkastje etc. De rolbankjes zijn gemaakt van oude skate wieltjes, de roeispanen zijn ook zelf ontworpen en gebouwd.

Het tuig is gemaakt van bamboe in een A vorm waartussen (ook van bamboe) een 9 meter lange spriet gevoerd werd met verschillende zeilen afhankelijk van de windkracht. Die A vorm kon je naar voren en achteren trimmen. Het grootste zeil was 33 mtr2.

Tijdens de raid zijn we aangevaren door een  Cornish Coble (volgens Hans Vandersmisse) waardoor er een gat in de boeg is gekomen. Daarna werd de naam Cobles Prey ( Cobles prooi).

De Faloekalike was deelnemer aan de eerste Dorestad raid, 2005. Zie ook Geschiedenis, met twee verslagen van die raid door Hans Vandersmissen. 

Als ik een bootje bouw (zo eens in de 10 jaar) dan wil ik er niet te lang over doen. Daarom heet mijn boot ‘Hatseflats’. De naam is ook een verwijzing naar het boottype: een vlet. Of wat de Fransen een ‘norwegian pram’ noemen.

In 2016 besloot ik een bootje te bouwen voor langere tochten. Soms alleen, soms samen. Het bootje moest groot genoeg zijn om op te slapen, en klein genoeg om in je eentje te beheersen.
In december 2016 besloot ik dat het een vlet moest worden. Makkelijk te bouwen en redelijk zeewaardig, vooral voor de wind.
In januari 2017 ging ik met een eerste model naar zeilmaker Frank van Zoest om een tuig uit te zoeken. Nadat ik Frank opdracht had gegeven om een Tirrik zeil te maken, ging ik verder met ontwerpen achter de computer.

In april 2017 was ik klaar met het ontwerp. De afmetingen waren 4.5m bij 1.5m, zodat ik de boot in de garage kon bouwen. Het gewicht van de lege boot met tuig is ca 150 kg. De maximale waterverplaatsing is 450 kg (boot met uitrusting + 2 zeilers + kampeeruitrusting).

In augustus begon ik met de bouw. Het casco was net klaar voor 1 december 2017. Tijdens de wintermaanden werkte ik aan de kleinere onderdelen zoals de kuipinrichting, roer en zwaard, mastvoet etc.
In april kon ik de boot eindelijk afbouwen en eind mei was de Hatseflats gelakt en kon ik beginnen aan het afmonteren.

Begin juni 2018 ging de Hatseflats voor het eerst te water.
Toen ik eenmaal gewend was aan het loggerzeil begon de pret.
Eerst de Raid NL waarbij we met 4 boten in 5 dagen 180 km aflegden van Aduarderzijl naar de Beulakerwijde. Daarna de Elfvaarwegentocht waarbij ik kennismaakte met Natuurlijk Varen. Vervolgens kamperen met de boot op het Lauwersmeer, Loosdrechtse plassen en de Raid Extreme op 1 september. De Dorestad 2018 was een hoogtepunt, bekroond met de ‘Pride of the Fleet’ prijs.

De Hatseflats is een ruime boot waarin je voldoende proviand en kampeerspullen voor 2 personen kunt meenemen. Het is een levendige boot die het aan de wind redelijk goed doet. Op ruimere koersen is de Hatseflats snel, zeker als er wat meer wind staat.

Meer informatie over het bouwen en zeilen van de Hatseflats vind je op mijn blog

Hubert Bakker

Ontwerp: Arend Lambrechtsen
Maten: 5,00×2,00m
Gewicht: 250kg
Bouwjaar: 2006

Materiaal: romp woodcore glasvezel versterkt epoxy, afgewerkt met 2 comp. DD lak; kuip mahonie, geconserveerd in epoxy, afgelakt met vernis.

De Silent Nell is een echte zeil- en roeiboot, ook geschikt om te motoren. In alle gevallen loopt ze licht en snel.
Een beauty op het water en ook nog eens uiterst doordacht ontworpen.
Ze is in een handomdraai op- en af te tuigen, er kan snel van roeien naar zeilen worden gewisseld en andersom. Naar wens kan nog een fok worden toegevoegd. Roeien kan op twee posities, met lichte carbon riemen.
Ze heeft een ruime kuip met langsbanken, en bergruimtes onder voor- en achterdek. Die ruimtes doen ook dienst als drijflichamen. Een handlenspomp is ingebouwd. Onder de banken kunnen het zeiltuig (giek, ra en zeil) en de riemen handig weggeborgen worden. In de kuip een gesloten zwaardkast met ophaalbaar zwaard. Het roer is eveneens ophaalbaar.
In de haven of op de trailer is de mast (precies even lang als de boot) de steun voor het dekzeil. Ze is uiteraard makkelijk trailerbaar.

In 2018 gekocht door Jan Herman Meijer.

Foto’s van daarvoor (Marcel Schaap).

Een ruwe schets is op een avond aan de keukentafel ontstaan op een A-4tje. De basis voor het idee van dit model is een combinatie van de Cornish crabber en de Noorse snekke. Wel al duidelijk dat er dubbele zwaarden (kimzwaarden) worden toegepast om ruimte in de kuip te winnen.

Het moet een stoere, robuuste creatie worden met een elegante uitstraling. Daarnaast moet de boot voldoen aan de aanvullende ‘eisen’ van mij en mijn echtgenote.

Zoals:

• ‘Aan huis’ te bouwen (in de werkplaats / garage) met eenvoudige gereedschappen;
• Geheel van duurzaam hout cq. Producten;
• Makkelijk te traileren; (Geen jachthaven ligplaats in Bilthoven)
• Een Raid-boot, dus ook te roeien;
• Minimaal twee comfortabele vaste slaapplaatsen;
•  
• Geen mast tussen de slaapplaatsen;
• Ruime kuip voor vier tot zes volwassen personen;
• Stabiel en makkelijk te zeilen;

Met al deze ‘eisen’ heb ik besloten om eerst maar een model (1:5) te creëren, zodat ook mijn echtgenote een beeld krijgt van de te bouwen boot.

In december 2016 gestart met het maken van het rondhout en de voorbereidingen getroffen om tot de bouw van de boot over te gaan. Best wel even goed nadenken of het echt te realiseren is om zonder een beproefd   ontwerp aan de gang te gaan.

De kimzwaarden zijn dynamisch gemonteerd, zodat deze zonder bouten en moeren te demonteren uitneembaar zijn. De hoek van de kimzwaarden is 4 graden afwijkend ten opzichte van de kiel om een betere ‘sporing’ te krijgen.

Om de stabiliteit te verhogen heb ik de kielbalk naar het achterschip toe dieper laten steken en doodhout toegepast om de aansluiting naar het roer vloeiender te laten verlopen.

De permanente roef biedt plaats aan twee slaapplaatsen en extra opbergruimte. Om geen obstakel tussen de slaapplaatsen te hebben (eis van mijn echtgenote) moet de mast op een verantwoorde wijze ondersteund worden.

Afmetingen

• LOA: 6,52 m; LOW: 6,42 m
• Breedte: 2,11 m
• Diepgang: 0,25 / 0,95 m.
• Zeilopp: 16 m2.
• Gewicht: ca 350 kg

In augustus 2017 is de eerste proefvaart uitgevoerd, zonder de tuigage. Ik was heel benieuwd of de bedoelde waterlijn ook bewaarheid werd. Dit bleek zo, er zat geen centimeter verschil in.

Elf II zeilklaar gemaakt om mee te doen aan de Dorestad raid medio september.

Met een beetje creativiteit en doorzettingsvermogen is een geheel eigen boot te bouwen die voldoet aan de persoonlijke eisen / wensen van de ‘opvarenden’ zonder een tekening en/of pakket tegen een redelijke ‘kostprijs’ en ongeveer 850 uur werk.

Eén probleem blijft: Wat voor type boot is het?!

Reyer de Boer (overleden 2018)

 

De ‘Odenbach’ is een door mij zelf gebouwde en ontworpen houten boot, een jol van 5 meter die sinds 2015 in de vaart is. In 2017 de ‘Morbihan’ ermee gevaren. Winnaar juryprijs en publieksprijs ABBA 2016.

Hans van der Zanden

Joukje is een aluminium expeditiebootje van 6.65.
Ze is nog lang niet af, maar gelukkig al wel zover dat erin gezeild kan worden op de wateren rond Terschelling.
Het meedoen aan raids – expedities – is nog toekomstmuziek, maar wel een doel.
De nadruk van het ontwerp ligt echter op zeilen, niet zozeer op roeien of wrikken.

Het ontwerp, Schylinger 22 geheten, is een samenwerking van Arend Lambrechtsen en Harm Reinders.
Harm was verantwoordelijk voor het basisontwerp, Arend voor het reken-, en tekenwerk en samen hebben ze details uitgewerkt en de puntjes op de I gezet tijdens gedenkwaardige praatsessies met veel sterke koffie.
Het eerste casco is door Innovaar (Albert Idzinga) in elkaar gelast en de afbouw en het tuigen wordt door Harm in eigen beheer gedaan.
Het is onbekend wanneer ze helemaal klaar zal zijn, maar het maken van de reis is minstens zo leuk als de bestemming….

Er was een aantal (min of meer harde) uitgangspunten bij het ontwerp:

• Onderhoudsarm en robuust
• Eenvoudig trailerbaar.
• Vanaf de trailer binnen 10 minuten weg.
• Minimale diepgang.
• Goede zeileigenschappen.
• Zeewaardig.

Een verdere uitleg van het ontwerp is te vinden op de eigen site: schylingermaritiem.weebly.com

I am looking forward to The Dorestad raid in September 2017.  The boat I will be bringing is Lily`s Sister, a lug rigged canoe yawl.

Best regards, Andrew Glaister