Categorie: Overige

  • Noman’s Land Boat ‘Time and Tide’

    Noman’s Land Boat ‘Time and Tide’

    Zie ook Volante – ‘H.M. Cornelia’.

    Lengte: 6m, grootste breedte: 2m.
    Diepgang: 35cm/100cm.
    Gebouwd in red cedar met epoxy.
    2 kromme carbonvezel masten in meedraaiende mastvoeten.
    Zeiloppervlak: totaal +/- 15m2.

    De romp is een aangepaste replica van de Noman’s Land Boat ‘Orca’ (Mystic’ Seaport Museum, Mass. USA).

    De Time & Tide is gebouwd in 1997-98 door Kees Prins. Wij waren de gelukkige bezitters van een typisch Amerikaanse Oostkust bootje: de peapod ‘Pemaquid’ (zie aldaar), maar die werd wat klein voor ons uitdijende gezin. Op dat moment verscheen Kees, vers uit Amerika van een Amerikaanse bootbouwschool op het schoolplein waar  onze kinderen school gingen. Kees wilde een bootbouwschool in Enkhuizen beginnen. Het zou hem goed uitkomen om alvast een boot te bouwen, want de cursisten waren er niet meteen en met het maken van een schip kon Kees laten zien wat voor vakman hij was. Nadat hij een paar prachtige roeiriemen had gemaakt voor de Peapod waren wij daarvan voldoende overtuigd. Wij verdiepten ons in de catalogus met romptekeningen en zeilplannen van de catalogus van het Mystic Seaport Museum en daar stuitte ik op de onovertroffen mooie lijnen van de ‘Orca’.

    Aangezien Kees nog geen werkplaats had werd de kiel van de T&T gelegd in het mooie Buurtjeskerkje in Andijk, waar Kees tijdelijk kon intrekken bij de Vries die daar zijn werkplaats had. Inmiddels is op die locatie overigens een uitstekend restaurant gevestigd. De T&T valt op door zijn kromme masten, die juist binnen de boorden passen en die voor het roeien mooi uit de weg liggen. Dit is een idee van de jachtontwerper Olivier van Meer, zoals hij dat ook toepaste bij zijn ontwerp ‘Volante’. Het zeilplan dat hij voor ons maakte vonden wij als idee erg aantrekkelijk, maar was naar onze mening onvoldoende uitgewerkt en als zodanig niet toepasbaar. Daar was de ontwerper niet van overtuigd. Samen met Kees Prins (en  naberekening door de Hoornse jachtontwerper Dick Zaal) zijn we vervolgens tot de mooie constructie gekomen van de draaiende masthouders, waardoor er een soort balanszeilen zijn ontstaan, die erg goed bleken te voldoen.In 2000 deden wij met ons hele gezin mee aan de eerste Great Glen Raid en het jaar daarop opnieuw omdat we er zo van genoten hadden. Daarvan heeft Sylvia verslag gedaan in de Waterkampioen en later Zeilen. Dat is het begin geweest van vele “Raids” die wij met de ‘Time en Tide” gezeild en geroeid hebben. Een echte ‘Raidboat’ dus eigenlijk.

    Erik en Sylvia Wybenga

  • No Need van Geert Verheij

    No Need van Geert Verheij

    Eigen ontwerp van schipper Geert Verheij. Hij deed in 2008 mee met de Dorestad Raid.

  • Willy von Tat

    Willy von Tat

    Als deelnemer van het eerste uur een door en door ontwikkelde raidboot, excelleert op alle gebieden! Beat Willy en Wuptem and you beat them all…..

    DSC_0146
    DSC_0159
    Willy segelt!
  • Zeilsloep ‘Wuptem’

    Zeilsloep ‘Wuptem’

    In memoriam door Dirk Branbergen: we zullen afscheid moeten nemen van de snelle Wuptem. De verkoop is geweest, in besloten kring. Treurig, we zullen hem niet meer zien. Voor de Dorestad raid was het een legendarische boot, die al meedeed bij de eerste raid in 2005 (foto).

    Het enthousiasme van de bemanning, Hans en Margreet, straalde kennelijk af op de boot, die, al rondjes om de vloot zeilend, vrijwel altijd toch als eerste aankwam, naar horen zeggen. Overigens zonder ooit in de grote prijzen te vallen, maar dat zei Hans Vandersmissen al: de prijsverdeling is volstrekt willekeurig, maar altijd rechtvaardig (is dat in dit geval wel zo?).

    De snelheid van de boot was ook wel te danken aan de uitgekiende mechanische voortdrijving, op de juiste momenten ingezet. Hans had een vernuftig trapsysteem gemonteerd, waar hij ongezien trappend, met de armen over elkaar en soms vriendelijk wuivend, bij windstilte de hele vloot glimlachend passeerde. Maar als iemand pech had stopte hij onmiddellijk om een helpende trap of hand te bieden.

    Een minuut stilte bij de volgende Dorestad raid vindt Hans te zwaar, geeft hij aan. Dat trekt hij niet. Maar bovenstaande aandacht verdienen de Wuptem en zijn opvarenden wel, met zo’n geschiedenis. Gelukkig varen Hans en Margreet in 2024 weer mee, in hun nieuwe boot, de WeerLicht. Dat belooft wat.

    Bootportret door Hans Arends: Wuptem is begonnen als roeisloep voor een dames team (‘de 7 dollen’). Omdat ik altijd een zeilsloep wilde hebben,was het plan om de boot ook zeilend te maken met zo weinig mogelijk kosten.

    Ik kon aan 2 afgekeurde finnjol masten komen, en heb via internet een paar oude zeiltjes aangeschaft. Een afgekeurd contender zwaard maakte de zaak kompleet.
    Na deelname aan de eerste Raid kwam ik tot de conclusie dat er een alternatieve aandrijving moest komen en dat is het fietssysteem geworden. Al met al is het een zeer plezierige boot om aan Raids deel te nemen.

    Hans Arends.

    Januari 2026: Hans stuurde deze oude foto van de Wuptem in Denemarken nog in, met een gedicht van zijn zoon:

  • Heaven 12,5 ‘Nathia’

    Heaven 12,5 ‘Nathia’

    Nathia (een Heaven 12,5) is een oorspronkelijk ontwerp van Nathaniel Herreshoff uit 1914, aangepast door Joel White in 1986.

    Nathia, genoemd naar haar ontwerper Nathaniel,( maar de Sneekers roepen ook wel:”nat, ja!”,), is klassiek gebouwd op eiken kiel en spanten met een huid van red ceder en dit geheel in  epoxy. Het totaal gewicht is ruim 700 kg, zodat bij licht weer er regelmatig spierkracht ingezet moet worden, daarentegen kan er tot 6 Beaufort ongereefd gezeild worden en genoten van de fraaie lijnen van deze klassieker.

    Ik durfde pas met de bouw te beginnen na de opleiding op de bootbouwschool van Bert van Baar. Nathia werd in augustus 2007 te water gelaten en kreeg haar vuurdoop in de Dorestad Raid  begin september 2007.

    Hans Detmers.

  • BJ17

    BJ17

     

    BartJan Bats in zijn BJ17

  • Double Ender ‘Amice’

    Double Ender ‘Amice’

    Amice is een van oorsprong Schotse Double Ender, ‘formerly known as the Scottish Disaster’, nu echter geheel herbouwd en herdoopt tot Amice.

    Arend Lambrechtsen