De nieuwste bootportretten zie je hier.
…
Zelf een bootportret insturen? Na je aanmelding krijg je een persoonlijke email van de beheerder met het verzoek om een beschrijving, 2-3 afbeeldingen van minimaal 1MB te sturen. Laat ook weten waarom je voor deze boot gekozen hebt!
Behalve naam of voornaam plaatsen we geen persoonsgegevens.
In 2004 heb ik via de Bootbouwer een pakket tekeningen gekocht van François Vivier om een Beg Meil te bouwen. Leuk project,veel geleerd, maar nooit mee gezeild en staat nog steeds onder een heleboel lappen en zeilen in mijn loodsje. Maar dat bouwen beviel me wel en dus opnieuw een set tekeningen gekocht van Vivier, maar nu van de Youkou-Lili.
Het jaar was 2019 en de bedoeling was er mee te gaan zeilen op het festival van Morbihan Bretagne in 2021. Een maand voordat ik zou afreizen kregen we het bericht het festival door de Covid epidemie niet door zou gaan. In 2023 ben ik drie maanden met de Tecla haringlogger op stap geweest in de zuidelijke Pacific tussen Chili en Tahiti.
Dus de Morbihan moest nog even wachten. Maar nu in 2025 is de Youkou-Lili met de naam Razzmatazz eindelijk mijn loods uitgekomen en heeft ze water geproefd in de Golf van Morbihan. En dat proeft naar meer. In de Morbihan hoorde ik ook voor het eerst van Natuurlijk Varen dus vandaar ik me aangemeld heb.
De Grote Optimist is een Zeeg 480, in 2015 gebouwd door Jachtwerf de Zeeg in Steenwijk. Het schip heeft een aluminium romp met een traditioneel loggertuig aan een ongestaagde mast. Twee grote luchtkasten (samen 600 liter) maken de boot onzinkbaar en zelfredzaam; droogvallen is comfortabel mogelijk door de combinatie van een vlakke bodem en een ophaalbaar midzwaard. De lengte over alles is 480 cm, de breedte 180 cm, de zeilklare massa ongeveer 350 kg (na een aantal aanpassingen) en de diepgang maximaal 90 en minimaal 10 cm. Het loggerzeil meet 9 m2. De Zeeg 480 is inmiddels opgevolgd door de Zeeg 520.
De boot werd zeilklaar geleverd, maar in de loop der jaren heb ik diverse aanpassingen gedaan om met de boot zonder motor te kunnen trekken en in de boot te kunnen slapen – ook met een “onderhoudsvrije” boot kun je altijd bezig blijven! Zo kreeg ze een roerdoft met bakskist, een roeidoft, dolpotten en dollen, een fokje voor zeilen met weinig wind, extra lood in het midzwaard, een afsluitbaar kastje in het vooronder, een aangepast roer voor varen in ondiep water dat zich makkelijk en snel laat verwijderen (en drijft), borgmogelijkheden voor toebehoren en bagage, een dektent voor over de ra en giek en een waterkering langs de gangboorden.
In de zomer staat de boot op de trailer, klaar voor Grote Avonturen – zie nomdo.nl/.reisverslagen/ (in adresbalk van browser kopiëren) voor een aantal reisverslagen (Limfjorden, Oostzee, Wadden). In het najaar, de winter en het voorjaar ligt ze in het Paterswoldsemeer. Er kan dus het jaar rond gezeild worden.
Geen leven zonder bootjes. Ik heb er een aantal gehad o.a. een traditionele houten zeilcanadees, een varend woonschip en een gemotoriseerde schippersvlet. Na een periode zonder boot, was ik al weer een paar jaar erg gecharmeerd van de punter. Een paar keer gehuurd en er ook meerdaags mee op pad geweest, maar zo’n houten boot zou ik nooit kopen, want daar heb je veel werk aan…!
Liefde maakt echter blind. Dus sinds oktober 2017 ben ik in het bezit van deze bijna traditioneel gebouwde zeepunter, ondanks eerdere uitspraken. En ik heb er veel werk aan..! Vooral door jaren achterstallig onderhoud. Ik hoop de boot ieder jaar een beetje beter te maken. En ik vind het heerlijk om te doen.
De KP81 is gebouwd door Wildeboer in Giethoorn in 1993. Naar verluid voor een eigenaar die haar in Harlingen legde om er de Waddenzee mee te bevaren. Al na een paar jaar naar Kampen gehaald, waar ze nog steeds haar thuishaven heeft.
Lengte 7,8 m, breedte: 2,2 m, diepgang 0,3 m
De zeepunter is een zeer veelzijdige boot. Misschien wel het oudste type raid-boot dat er nog in Nederland rondvaart. Op veel manieren voort te bewegen en groot genoeg om met 4 volwassenen onder de dektent te overnachten. Heel robuust, eenvoudig van opzet, functioneel, makkelijk alleen te varen en ook prima met het hele gezin.
Wolf is een Artemis zeilkano ontworpen door de Zwitser Alex Schmid. Ik zocht een boot die ik thuis kan stallen en zelf kan bouwen. Een achterom of schuur heeft ons huis niet. Wel een lange gang, dus een smalle romp met flink wat zeil was logisch. De kano is getuigd en aangepast om snelle toertochten mee te doen. Het is een echte 50/50 zeilkano: het peddelt prima, en zeilt nog iets beter. De kano is gebouwd in mijn hobbykamer op de bovenverdieping van ons huis, deze kamer meet 4×4 meter dus een 4.85 romp past er overdwars in.
De boot heeft een loggertuig (3 reven) met carbon mast voor toertochten, en een mylar zeil met aluminium mast voor wedstrijden. Zeilen met deze kano is een beetje een balanceeroefening, maar het zeilt heerlijk en snel. Als het wat harder waait en de wind stabiel is zit ik buiten de kano op een plank. Omslaan hoort er voor mij bij, ik heb geëxperimenteerd met 3 vormen van drijfvermogen. Na een kapseis is de boot met een minuut of 4 weer rechtop en onder zeil.
Inmiddels heeft de kano, naast vele weekendtochten in Nederland, water gezien in Denemarken, Zweden, Polen en Duitsland. Bagage gaat mee in een op maat gebouwde “wannigan” een waterdichte doos, waar een minimalistische uitrusting en een fles wijn in past. Voor 5 dagen is eten, stroom en water aan boord. De boot is licht en smal, en past dus prima op de auto. Met de kano heb ik nu drie maal het “Kanu Segelcriterium” in Bremen gewonnen, heb als eerste solo boot de Briorace (60 km door Friesland) volbracht (11e v/d 150 boten), 12.1 knoop gezeild, en vooral heel veel lol gehad!
Bij de foto’s: Wildkamperen in Friesland eind November en 2x de Briorace.
Nieuw gebouwde Aluminium zeilsloep. Oorspronkelijk ontwerp: Blaak Hoogezand, opnieuw getekend door Lageweg Jachtontwerp Koudum. Gebouwd door Innovaar. De sloep wordt sinds kort van kunststof in serie gebouwd. Gevaren door Albert Idzinga. “Winnaar” Dorestad 2005!
In memoriam door Dirk Branbergen: we zullen afscheid moeten nemen van de snelle Wuptem. De verkoop is geweest, in besloten kring. Treurig, we zullen hem niet meer zien. Voor de Dorestad raid was het een legendarische boot, die al meedeed bij de eerste raid in 2005 (foto).
Het enthousiasme van de bemanning, Hans en Margreet, straalde kennelijk af op de boot, die, al rondjes om de vloot zeilend, vrijwel altijd toch als eerste aankwam, naar horen zeggen. Overigens zonder ooit in de grote prijzen te vallen, maar dat zei Hans Vandersmissen al: de prijsverdeling is volstrekt willekeurig, maar altijd rechtvaardig (is dat in dit geval wel zo?).
De snelheid van de boot was ook wel te danken aan de uitgekiende mechanische voortdrijving, op de juiste momenten ingezet. Hans had een vernuftig trapsysteem gemonteerd, waar hij ongezien trappend, met de armen over elkaar en soms vriendelijk wuivend, bij windstilte de hele vloot glimlachend passeerde. Maar als iemand pech had stopte hij onmiddellijk om een helpende trap of hand te bieden.
Een minuut stilte bij de volgende Dorestad raid vindt Hans te zwaar, geeft hij aan. Dat trekt hij niet. Maar bovenstaande aandacht verdienen de Wuptem en zijn opvarenden wel, met zo’n geschiedenis. Gelukkig varen Hans en Margreet in 2024 weer mee, in hun nieuwe boot, de WeerLicht. Dat belooft wat.
Bootportret door Hans Arends: Wuptem is begonnen als roeisloep voor een dames team (‘de 7 dollen’). Omdat ik altijd een zeilsloep wilde hebben,was het plan om de boot ook zeilend te maken met zo weinig mogelijk kosten.
Ik kon aan 2 afgekeurde finnjol masten komen, en heb via internet een paar oude zeiltjes aangeschaft. Een afgekeurd contender zwaard maakte de zaak kompleet. Na deelname aan de eerste Raid kwam ik tot de conclusie dat er een alternatieve aandrijving moest komen en dat is het fietssysteem geworden. Al met al is het een zeer plezierige boot om aan Raids deel te nemen.
Hans Arends.
Januari 2026: Hans stuurde deze oude foto van de Wuptem in Denemarken nog in, met een gedicht van zijn zoon:
Dit zeer bijzondere scheepje is een nieuw, naar oude tekeningen (1912) , ontworpen Zweeds model. Bj 2011 Afm: 5.50 x 1.40. met zwaard steekt ze 80 cm diep. Ze is gebouwd in woodcore, mahoniestrips met glasvezel/ epoxy bekleed. Het dek is met mahonie strips ingelegd en ook met glasvezel bekleed. Eigenlijk is het een onderhoudsarm epoxy scheepje met een houten vulling. Het is een tweemaster met 11,6 m2 zeil. Grootzeil 9 m2 en bazaan 2.6 m2, type guntherlug. Het scheepje is gemaakt voor open water, de Oostzee, daarom heeft ze twee grote waterdichte compartimenten en een klein kuipje. (Water dat er niet in komt hoeft er ook niet meer uit.) Besturing is met een roerwerk. Alle lijnen zijn vanuit de kuip te bedienen. Als het harder waait kun je op “uitzetplanken” buiten de romp zitten, om meer tegenwicht te geven. Dit is zeker nodig, want ze is toch wel wat overtuigd en daardoor ook erg sportief. Wel is het mogelijk om de zeilen te reven zodat er uiteindelijk nog maar 4.5 m2 zeil op staat.
