De nieuwste bootportretten zie je hier.
…
Zelf een bootportret insturen? Na je aanmelding krijg je een persoonlijke email van de beheerder met het verzoek om een beschrijving, 2-3 afbeeldingen van minimaal 1MB te sturen. Laat ook weten waarom je voor deze boot gekozen hebt!
Behalve naam of voornaam plaatsen we geen persoonsgegevens.
Zoals de meesten onder u wel zullen zien is ‘Houtje touwtje’ een Mirror dinghy.
Ze lag geruime tijd, met tranen in haar schootogen, in een voormalige kippenschuur te wachten op een roemloos einde. Totdat de Dorestad raid 2012 in beeld kwam. Een goede week voor de raid heb ik haar uit de schuur getrokken.
Onder toeziend oog van kleindochter is ze tot een weer varend exemplaar geworden. Nu het varen, dat ik in deze boot echt voor het eerst op 12 september 2012 heb gedaan, een succes blijkt te zijn gaat ze in de renovatie en zal er dus bij een volgende raid wat zachtzinniger mee omgegaan worden. Mast zal eenvoudiger te strijken moeten zijn en het grootzeil reefbaar. Dan kan op groter water veiliger gezeild worden.
Scarlett is een Seil 18, een ontwerp van Francois Vivier.
Ik heb haar gebouwd in 2009, enthousiast geworden na het bouwen van de eerste Seil voor Eelke Postma.
Wij beleven veel plezier aan onze boot omdat ze op zoveel plaatsen in haar element is.
Het Lauwersmeer, de meren en kleine poelen in Friesland, een boerensloot of, zoals nu met onze vakantie, de Loire afzakken met tent op de boot of op de wal. Zeilend en roeiend komen we overal.
Daarom is Scarlett voor ons ook de ideale raidboot.
Ian Oughtred heeft een serie double-end boten ontworpen. De Tirrik (Shetlands voor de stern) is een variant van de Ness boat. Jachtwerf de Zeeg bouwt deze boten in aluminium en heeft voor mij een casco gebouwd. Ik heb de boot naar eigen idee verder afgemaakt en getuigd. Zo heb ik voor de mast en ra’s gebruik gemaakt van standaard aluminium spinakerboom profielen. Behalve de houten vlonders en bankjes zijn de overige onderdelen van zwart kunststof. Zo is een onderhoudsarme boot ontstaan, waarmee het ontspannen zeilen en roeien is.
Nieuw gebouwde Aluminium zeilsloep. Oorspronkelijk ontwerp: Blaak Hoogezand, opnieuw getekend door Lageweg Jachtontwerp Koudum. Gebouwd door Innovaar. De sloep wordt sinds kort van kunststof in serie gebouwd. Gevaren door Albert Idzinga. “Winnaar” Dorestad 2005!
De Silent Nell is een ontwerp van Arend Lambrechtsen. Na het prototype, is dit exemplaar feitelijk de 001, met passie gebouwd door Wouter van Heeren. Schakelt snel van zeilen naar roeien.
Gosse Beerda
Toevoeging Wouter van Heeren:
Hieronder de opsomming van de bouwnummers met bouwers.
Prototype: ” Little Nell” bouwer en ontwerper: Arend Lambrechtsen, vaart ergens in Reeuwijk. Silent Nell 001 bouwer: Wouter van Heeren (begeleiding Thom van Zijp), ligplaats: IJlst. Silent Nell 002 bouwer: Jan Linderhof, ligplaats Bolsward. Silent Nell 003 divers: Wouter, Coen, Adrie……, ligplaats Rosmalen. Silent Nell 004 bouwer: Leon van der Starre: ligplaats Rosmalen.
Bouwnummers 001, en 002 zijn uiterlijk identiek lichtblauw. Het bouwmateriaal van de romp is echter anders: 001 8mm mahonie multiplex en 002 6 mm occume glasvezel versterkt.
Wat zou het leuk zijn als er meerdere Silent Nells mee zouden doen met de Raid of een ander natuurlijk varen evenement.
Dreamtime is een Penobscot 14 van Arch Davis, een Nieuwzeelander uit Amerika. Penobscot is een Amerikaanse Indianenstam. Het hele gebied is er naar vernoemd, inclusief een rivier Penobscot. Dreamtime is een klassiek roeisloep, 14 voet lang en 4,3 voet breed (4.30×1.30 meter). Zij heeft een steilstaand gaffeltuig (huari) waardoor alle rondhouten in de boot passen, en een midzwaard. Voorop zit een huifje om de boel droog te houden.
De Harp is een Scheehouten wherry, ca 100 jaar oud (bouwjaar 1906?). Hij deed mee met de Dorestad Raid 2005 en 2007.
Oorspronkelijk deden scheehouten wherries op de Thames dienst als watertaxi en ze fungeerden later als vrijetijdsboot voor gegoede burgerij (1880-1935). Er zijn nu zo’n 50 scheehouten wherries in Nederland, en daarvan zijn een paar in een museum. De rest is in meer of mindere mate in de vaart, zij het in het verborgene. Ze blijven bijna als nieuw met wat goede zorg, niet te harde lak en een plekje op de wal waar de luchtvochtigheid tussen de 60 en 80 procent is, bij voorkeur een rietgedekte niet verwarmde kapschuur, uit de zon op een trailer.
De vereniging “Het Zeilend Scheehout” bewaart oude rompen en inventaris, ondersteunt restauraties, en verbindt eigenaren met informatieve bijeenkomsten en documentatie, leuke tochten en andere activiteiten.
Na meegedaan te hebben aan de Small Reach Regatta 2011 in Maine USA weten we pas wat voor een peapod de Pemaquid is. We troffen daar een zusterscheepje aan: een Washington State Peapod. En dat voor een meter of 4,5.. De liefde voor (Amerikaanse) roei/zeilbootjes is met dit bootje begonnen. Ik trof in 1996 een advertentie aan achter een met spinrag omlijst raam bij de werf van Frank Knight in Woodbridge, Engeland. Ik was op slag verliefd. Het scheepje bleek gebouwd door de Amerikaan Joel A. Moulton in 1992 op de Lowestowt School of wooden boatbuilding. Hij heeft helaas maar enkele seizoenen van het bootje kunnen genieten voor hij stierf.
De peapods werden gebruikt aan de Amerikaanse oostkust voor het leeghalen van oesterpotten en als bijbootje. Er zijn peapods die zonder roer gevaren werden en waarmee je door alleen het gewicht naar voren te brengen overstag kon gaan. Het zijn uiterst elegante bootjes die erg goed roeien, met ruimere wind prima zeilen en zeer goed te slepen zijn.
De Pemaquid is een bekende verschijning op de Dorestad Raid’s met als schipper Romke Wybenga, die als hij met haar zeilt naar niets anders verlangt.
De Pemaquid was de inspiratie voor ons bijzondere schip de Time & Tide (zie elders in de schepenlijst) maar het hart blijft uiteindelijk bij dit onovertroffen simpele eerlijke bootje met zijn elegante spriettuig..
Lengte: 6m, grootste breedte: 2m. Diepgang: 35cm/100cm. Gebouwd in red cedar met epoxy. 2 kromme carbonvezel masten in meedraaiende mastvoeten. Zeiloppervlak: totaal +/- 15m2.
De romp is een aangepaste replica van de Noman’s Land Boat ‘Orca’ (Mystic’ Seaport Museum, Mass. USA).
De Time & Tide is gebouwd in 1997-98 door Kees Prins. Wij waren de gelukkige bezitters van een typisch Amerikaanse Oostkust bootje: de peapod ‘Pemaquid’ (zie aldaar), maar die werd wat klein voor ons uitdijende gezin. Op dat moment verscheen Kees, vers uit Amerika van een Amerikaanse bootbouwschool op het schoolplein waar onze kinderen school gingen. Kees wilde een bootbouwschool in Enkhuizen beginnen. Het zou hem goed uitkomen om alvast een boot te bouwen, want de cursisten waren er niet meteen en met het maken van een schip kon Kees laten zien wat voor vakman hij was. Nadat hij een paar prachtige roeiriemen had gemaakt voor de Peapod waren wij daarvan voldoende overtuigd. Wij verdiepten ons in de catalogus met romptekeningen en zeilplannen van de catalogus van het Mystic Seaport Museum en daar stuitte ik op de onovertroffen mooie lijnen van de ‘Orca’.
Aangezien Kees nog geen werkplaats had werd de kiel van de T&T gelegd in het mooie Buurtjeskerkje in Andijk, waar Kees tijdelijk kon intrekken bij de Vries die daar zijn werkplaats had. Inmiddels is op die locatie overigens een uitstekend restaurant gevestigd. De T&T valt op door zijn kromme masten, die juist binnen de boorden passen en die voor het roeien mooi uit de weg liggen. Dit is een idee van de jachtontwerper Olivier van Meer, zoals hij dat ook toepaste bij zijn ontwerp ‘Volante’. Het zeilplan dat hij voor ons maakte vonden wij als idee erg aantrekkelijk, maar was naar onze mening onvoldoende uitgewerkt en als zodanig niet toepasbaar. Daar was de ontwerper niet van overtuigd. Samen met Kees Prins (en naberekening door de Hoornse jachtontwerper Dick Zaal) zijn we vervolgens tot de mooie constructie gekomen van de draaiende masthouders, waardoor er een soort balanszeilen zijn ontstaan, die erg goed bleken te voldoen.In 2000 deden wij met ons hele gezin mee aan de eerste Great Glen Raid en het jaar daarop opnieuw omdat we er zo van genoten hadden. Daarvan heeft Sylvia verslag gedaan in de Waterkampioen en later Zeilen. Dat is het begin geweest van vele “Raids” die wij met de ‘Time en Tide” gezeild en geroeid hebben. Een echte ‘Raidboat’ dus eigenlijk.
