De nieuwste bootportretten zie je hier.
…
Zelf een bootportret insturen? Na je aanmelding krijg je een persoonlijke email van de beheerder met het verzoek om een beschrijving, 2-3 afbeeldingen van minimaal 1MB te sturen. Laat ook weten waarom je voor deze boot gekozen hebt!
Behalve naam of voornaam plaatsen we geen persoonsgegevens.
Hans Vandersmissen in de Pride of the Fleet, een Drascombe Cruiser. Hier als de bezemboot van de Dorestad Raid 2008. Maar ook haalde hij persoonlijk de Pride op in Engeland en stak ermee de Noordzee over. Later nogmaals, de ‘sentimental yourney’, zie hieronder het verslag daarvan in de Waterkampioen. Hans heeft boeken vol geschreven over zijn ervaringen met deze boot. Hans is initiatiefnemer en een van de oprichters van Natuurlijk Varen. Tot schrik van velen overleed hij plotseling op 12 oktober 2009. Zie het in memoriam op de Drascombesite.
De Pride wordt nu bevaren door zijn zoon Victor.
Victor heeft stevige vernieuwingen aangebracht aan de boot en vaart deze nu met veel plezier. Zie de publicatie uit 2020 daarover in ‘Zeilwereld‘.
De Mousa van Janko Lindenbergh uit Voorschoten is een Caledonia Yawl die in 1991 is gebouwd in Groningen. De onderste foto is gemaakt tijdens de eerste Dorestadraid in 2005, de bovenste in 2012. Sinds 2005 is Mousa steeds van de partij bij de Dorestadraid en bij diverse andere raids in Nederland.
Vooral met wat meer wind is de Mousa in haar element.
In Nederland is de Lelyvlet misschien wel de meest bekende Raid boot.De Blauwe Schuit is onze enige stalen deelnemer en een echte veteraan in onze vloot! Op de foto hiernaast ziet u de Blauwe Schuit in actie tijdens de Raid in Zweden in 2005, de andere foto’s zijn van de Dorestad raid 2008. En de foto van de zeilende schuit is van de Dorestad raid 2018, waar hij ook weer aan meedeed. Met de Westlander Marie daarachter.
De Strûner is een Drascombe Coaster uit 1980, sinds 2006 bevaren door Dirk Branbergen. Hij was een tijd daarvoor door de importeur uit Engeland gehaald. De laatste eigenaar daar was een Schotse doedelzakleraar. Ik heb nog gespeurd of de eigenaar dáárvoor dan geen whiskeystoker was, maar heb dat niet kunnen vinden. Het is een van de eerste Coasters, die de opvolger was van de tot 1979 gebouwde Cruisers (zoals de Pride of the Fleet). Belangrijk verschil daarmee is het ingebouwde brugdek, waardoor kajuit en kuip twee verschillende compartimenten zijn geworden – bij een natte kuip houd je nu droge slaapzakken. Het is een van de weinige ‘kajuit-Raid-boten’ maar daar toch geschikt voor omdat hij wel roei- en wrikbaar is. Wel wat zwaarder dan de anderen, daarom heeft hij ook een stevige plaats verworven in het achterveld van de Raid.
In memoriam door Dirk Branbergen: we zullen afscheid moeten nemen van de snelle Wuptem. De verkoop is geweest, in besloten kring. Treurig, we zullen hem niet meer zien. Voor de Dorestad raid was het een legendarische boot, die al meedeed bij de eerste raid in 2005 (foto).
Het enthousiasme van de bemanning, Hans en Margreet, straalde kennelijk af op de boot, die, al rondjes om de vloot zeilend, vrijwel altijd toch als eerste aankwam, naar horen zeggen. Overigens zonder ooit in de grote prijzen te vallen, maar dat zei Hans Vandersmissen al: de prijsverdeling is volstrekt willekeurig, maar altijd rechtvaardig (is dat in dit geval wel zo?).
De snelheid van de boot was ook wel te danken aan de uitgekiende mechanische voortdrijving, op de juiste momenten ingezet. Hans had een vernuftig trapsysteem gemonteerd, waar hij ongezien trappend, met de armen over elkaar en soms vriendelijk wuivend, bij windstilte de hele vloot glimlachend passeerde. Maar als iemand pech had stopte hij onmiddellijk om een helpende trap of hand te bieden.
Een minuut stilte bij de volgende Dorestad raid vindt Hans te zwaar, geeft hij aan. Dat trekt hij niet. Maar bovenstaande aandacht verdienen de Wuptem en zijn opvarenden wel, met zo’n geschiedenis. Gelukkig varen Hans en Margreet in 2024 weer mee, in hun nieuwe boot, de WeerLicht. Dat belooft wat.
Bootportret door Hans Arends: Wuptem is begonnen als roeisloep voor een dames team (‘de 7 dollen’). Omdat ik altijd een zeilsloep wilde hebben,was het plan om de boot ook zeilend te maken met zo weinig mogelijk kosten.
Ik kon aan 2 afgekeurde finnjol masten komen, en heb via internet een paar oude zeiltjes aangeschaft. Een afgekeurd contender zwaard maakte de zaak kompleet. Na deelname aan de eerste Raid kwam ik tot de conclusie dat er een alternatieve aandrijving moest komen en dat is het fietssysteem geworden. Al met al is het een zeer plezierige boot om aan Raids deel te nemen.
Hans Arends.
Januari 2026: Hans stuurde deze oude foto van de Wuptem in Denemarken nog in, met een gedicht van zijn zoon:
Stirn is een Tirrik: een Iain Oughtred ontwerp in aluminium uitgevoerd. Sybren en Tineke varen er Raids mee, maar ook dagtochten in het thuiswater de Weerribben en de Wieden, waar het vooral in het vroege voorjaar prachtig is.
