Stichting Natuurlijk Varen is opnieuw vertegenwoordigd op de Traditionele Schepenbeurs in Den Helder dit jaar. Evenals eerdere edities wordt deze beurs gehouden op de voormalige marinewerf Willemsoord. De locatie alleen is al een bezoek waard vanwege het historische verleden van deze mooie plek.
Natuurlijk Varen heeft dit jaar gekozen voor het thema ‘Reizen met emissieloze vaartuigen’. Er zijn tal van boten te bewonderen, zoals de vertrouwde Drascombe, een Caledonian Yawl, een Deense spitsgatter, een Catyawl, een zeilkano en een complete kampeeropstelling met een Ebihen 16. Ook zijn we bezig om een onderdeel ‘under construction’ te laten zien: boten die in aanbouw zijn en waarvan de toekomstige eigenaren laten zien wat daar zoal bij komt kijken.
Lezingen zijn er ook. Zo hebben we o.a. Arend Lambrechtsen bereid gevonden om zijn visie los te laten op een duurzamer (her)gebruik van bestaande boten: niet recyclen, maar upcyclen noemt Arend dat. Koos Winnips vertelt over zijn avonturen met zijn zeilkano en Josien Kapma geeft een lezing over haar Liteboat XP-20, een moderne raidboot.
Een bijzondere plek wordt ingericht voor wijlen Hans Vandersmissen (1950-2009). Hij werd bekend van zijn vele (historische) boeken en van zijn tochten met zijn Drascombe ‘Pride of the Fleet’. Daarnaast is hij één van de initiatiefnemers van de Stichting Natuurlijk Varen. Er zal een fototentoonstelling over hem worden ingericht en de ‘Pride’ staat fier uitgesteld met alles erop en eraan.
Kortom: een bezoek aan de hal voor Natuurlijk Varen kan niet ontbreken op de invulling van uw eigen bezoek. We zien u graag komen en nemen u van harte mee in onze manier van leven en varen met gebruikmaking, van wind- en spierkracht. Duurzamer kan niet.
Meer info:
Frank van Zoest: 06-44424702 / Frank Vergeer 06-48587918
Spring is in the air and the new sailing season is about to begin. Here is an instructive video from Koos for everyone who wants to sail with Natuurlijk Varen. You will find more information on our safety points page and in our terms and conditions.
Dit jaar werd de winterbijeenkomst gehouden bij roeivereniging ’t Diep in Tuk. Met het zonnetje op het balkon leek het wel voorjaar.
Zeilavonturiers Ivar Smits en Floris van Hees vertelden aanstekelijk over hun wereldreis met de Lucipara2. Tijdens hun verhaal gaven ze vele voorbeelden van hoopgevende initiatieven uit de hele wereld waarmee we onze omgeving duurzaam en leefbaar kunnen maken. Goed voorbeeld doet goed volgen! Over hun reis schreven ze het boek Overstag’. De meegebrachte exemplaren gingen als warme broodjes over de toonbank. Het boek leest als een trein. Je kunt het ook online bestellen op hun website.
Onno deed namens het bestuur verslag van het afgelopen jaar. Natuurlijk Varen staat er goed voor, maar door inflatie en gestegen olieprijzen kunnen de kosten van het organiseren van de Redbad Raid en Dorestad Raid hoger uitvallen. Vooralsnog wil het bestuur de kosten voor de deelnemers gelijkhouden aan eerdere jaren maar donaties zijn welkom!
Het bestuur presenteerde de Natuurlijk Varen evenementen voor het nieuwe seizoen. Hieronder meerdere nieuwe evenementen:
de Redbad Raid wordt tijdens het pinksterweekend gehouden.
de Loosdrecht/Vecht raid wordt dit jaar voor het eerst gehouden. De trekker is Marcel Le Guen
De Raid Extreme wordt dit jaar voor het eerst onder de vlag van Natuurlijk Varen gehouden.
Ook nieuw: het inschrijfformulier voor de Natuurlijk Varen evenementen. Lees vooral de voorwaarden en de veiligheidspunten goed door voordat je het ingevulde fomulier instuurt.
De bijeenkomst werd afgesloten met een lekkere Thaise maaltijd.
25 februari 2025 is een bijzondere dag. Het is zonnig, er staat een zuidenwind van 3 Bft en Fryslân warmt op tot maar liefst 16 graden. Een perfecte gelegenheid om het mooie Whitehall-sloepje eens echt uit te proberen.
De ANNA staat nog op de trailer in onze stal. Aangehaakt, en een kwartier later ligt ze al in de Bolswarder trekvaart. Eerst zo’n 400 meter roeien naar de brug ten noorden van Wommels. Dat valt nog niet mee. Je ziet niet waar je heen gaat en ik ontdek dat ik blijkbaar geen nek meer heb van een draaihals — achterom kijken is een hele onderneming.
Na de vaste brug wil ik proberen te zeilen. Ook dat blijkt minder eenvoudig dan gedacht. Voordat mast en zeil staan, ben ik wel een paar minuten bezig, vastgelegd in de luwte van een paar bomen. Er staat een paaltje, maar daar krijg ik niets fatsoenlijk omheen. Conclusie voor de volgende keer: een aluminium pikhaak meenemen.
De mast zetten gaat verrassend gemakkelijk, maar ik schrik van hoe wankel het bootje aanvoelt. Dan het zeil hijsen. Er moeten nog wat touwtjes worden vastgezet bij de halshoek. Tijdens dat geklungel heb ik het gevoel dat de boot elk moment kan omvallen. Maar het lukt. Ik laat me weer achteruitdrijven tot ik wind vang — en dan schiet ik vooruit.
Ik moet geregeld de schoot vieren om geen water te scheppen. De ANNA zit direct op rompsnelheid (denk ik). Ik ga zeker twee keer zo hard als de mensen op het jaagpad. De wind is vlagerig door riet en hekken langs de wal. Wanneer een vlaag plotseling wegvalt, schep ik bijna water aan de loefzijde. Het voelt alsof ik in een kano vaar.
Bij de Sinterklazepleats moet ik te hoog aan de wind varen, dus besluit ik om te keren. Maar door de wind gaan lukt niet meer; ik raak aan lagerwal in het riet. Met een roeispaan wrik ik me los. Daarna zeil ik terug richting de brug. Het traject van ongeveer een kilometer vaar ik twee keer heen en weer. Wat me opvalt is dat het bootje zich moeilijk kort door de wind laat sturen. Met die grote scheg wil hij het liefst rechtdoor.
Op de plek waar ik begon laat ik het zeil weer zakken, strijk de mast en roei ruim twee kilometer naar het andere uiteinde van de bebouwing van Wommels. In de luwte van het laatste huis tuig ik opnieuw op. Ook hier zeil ik het stuk een paar keer heen en weer tot aan een vaste brug.
Zeilen wíl hij wel, maar het is bepaald geen Ilur, zoals ik die al jaren ken uit de filmpjes van Roger Barnes, waar hij ontspannen aan het roer zit op de woelige baren van Bretagne. Die Ilur is ook 14 voet, maar 40 cm breder en veel platter — dus aanzienlijk stabieler.
Daarna opnieuw strijken en nog 1,5 kilometer terugroeien naar de trailerhelling. Kiel eruit, en in een wip staat de ANNA weer op de trailer. Thuis pomp ik het water eruit: ongeveer vier liter blijkt er op de bodem te staan. De schoot was kleddernat; die had ik voor de mast neergegooid. Dat bleek wat veel voor het Plastimo-reddingvest — ik weet nu in elk geval hoe het eruitziet in opgeblazen toestand.
Ik vermoed dat die vier liter water door een lekkage naar binnen is gekomen. De boot was voor het laatst in 2024 te water.
De roeiervaring: ik ging wat sneller dan wandelaars op het jaagpad. Maar met mijn rechterarm trok ik voortdurend de roeispaan naar binnen. Niet aan de linker kant. Vervelend want dan komen de roeispanen tegen elkaar aan in de midden. Was natuurlijk ok wel bijna 60 jaar geleden dat ik voor het laatst roeide… Kanoën deed ik wel regelmatig. De trekvaart is redelijk breed maar is niet recht. Vond het maar moeilijk om in de midden te blijven. In Wommels is de vaart smaller en liggen mooie boten aangemeerd. Dat is voor mij op dit moment maar lastig roeien.
Ik heb bij SNV filmpjes niemand gezien die doet aan “forward rowing”. Er zijn daar een aantal prachtige systemen voor bedacht. Waarbij je onder andere vrijwel volledig met je benen roeit (Row Vista en de Frontrower) In een Whitehall is weinig plek voor extra toestanden.
Mijn idee was heel Friesland wat door crossen, maar zie nu wel dat dat nog niet mee gaat vallen en dat dat met een kano wel eens gemakkelijker zou kunnen zijn.
Maakt natuurlijk ook uit of je in je eentje bent of met zijn tweeën. Dan kan iemand anders de koers bepalen.
We zijn dit jaar op zondag 8 maart welkom bij de Steenwijker Roeivereniging ’t Diep.
Inloop vanaf 13:30. Het programma begint 14:00 uur. Adres: zie onder dit bericht.
Sailors for sustainability
We hebben dit jaar weer een aantrekkelijk programma met een hoofdrol voor Floris van Hees en Ivar Smits.
Screenshot
Zij hebben jarenlang over de aarde gezeild met een missie: oplossingen vinden voor een ecologisch duurzame en sociaal rechtvaardige toekomst.
In acht jaar tijd zeilden ze ruim 50.000 zeemijlen, staken vijf keer een oceaan over en trotseerden stormen en windstiltes. Onderweg raakten zij betoverd door wilde natuur, kleurrijke onderwaterwerelden en hartverwarmende gastvrijheid. Tegelijk schrokken ze ook van vervuiling, armoede, dood koraal en smeltende gletsjers.
Maar er is ook hoop. Overal ter wereld troffen ze pioniers die laten zien dat een duurzame toekomst wel degelijk mogelijk is. Het reisverhaal van Floris en Ivar zit vol spannende zeilavonturen, verrassende ontdekkingen, persoonlijke transformatie en hoop.
Over de reis en hun inzichten schreven ze een mooi boek: ‘Overstag – Zeilend naar een duurzame toekomst’.
Op 8 maart gaan ze ons hun verhaal vertellen en gaan we met hen in gesprek.
Graag € 15,- pp overmaken op de rekening: NL87 RABO 0111798264, tnv Stichting Natuurlijk Varen, ovv ‘Winterbijeenkomst 2026’.
Graag aangeven of je wilt dat een van ons je ophaalt van het station (ongeveer 25 minuten lopen).
Graag aangeven of je mee wil eten met de catering. De prijs hiervoor zal rond de € 25,- liggen (exlusief drankjes), maar is nog niet helemaal zeker. Betalingsverzoek zal later gedaan worden. Meld ook eventueel dieetwensen.
Onno van Sandick, Dirk Branbergen, namens het bestuur van SNV
(Foto Viking is genomen in 2017 bij de Winterbijeenkomst in Dorestad, Wijk bij Duurstede, de historische bron van de Dorestad raid. Foto Dirk Branbergen)
Klaas Wiersma en Hubert Bakker maakten een tocht vanuit Oudega voor de Spiegel der Zeilvaart. Het wordt een nieuw artikel in de serie ‘Natuurlijk Varen in Natuurgebied’ waarin Klaas elke keer met een Natuurlijk Vaarder een natuurgebied verkent.
De eerste keer voeren Klaas met zijn vader en de Blekinge Eka in de Natte As van Friesland (SdZ 2024.8) en daarna maakten Klaas en Joost Engelen een tocht met de Silmaril in de Nieuwkoopse Plassen (SdZ 2025.2).
Ditmaal voeren Klaas en Hubert met de Hatseflats vanuit Oudega. Het waaide te hard om goed tegen de wind in te roeien dus er moest gejaagd worden. Onder zeil spoten we met een enkel rif door het prachtige Friese land. Hier vast een paar mooie plaatjes.
Het artikel staat in SdZ 2025.7.
Het verslag van de tocht van Klaas en Hubert vind je in SdZ 2025.07
De derde editie van de Zonnewendetocht begon met stralend weer in de jachthaven van Wartena. Tijdens de middag en avond arriveerden alle elf boten en hun bemanning. Aan het begin van de avond werd de nieuwe ‘Meisje Loos’ van Marlies gedoopt en waren er champagne en lekkere hapjes.
Zaterdagmorgen vroeg vertrokken we richting de tussenstop bij camping De Zilveren Maan in Westereen. Het doel was om op de eerste dag de Natte As van Friesland te verkennen. Een prachtige tocht met 3 zelfbedieningsluisjes die Joost en Hubert al in october 2024 hadden gevaren om de haalbaarheid te beoordelen. De dag erop zouden we dan vanuit Westereen via het Bergumermer, de Leien en Drachten weer terugzeilen naar Wartena.
Ware het niet dat ons plan in de war werd gestuurd door de voorspelde zuidenwind op zaterdag en westenwind op zondag. Dus vertrokken we tegen de klok in richting Drachten en vandaar via het Bergumermeer naar Westereen. Het was bloedheet. De wind kwam uit de goede richting maar was erg zwak. De smallere schepen waren duidelijk sneller en al gauw niet meer te zien. Na de lunchstop op een eilandje in de Wijde Ee gingen we er weer tegenaan. Vanaf Drachten waren er nogal wat bruggen waar we onderdoor moesten of voor moesten wachten. Rond half negen ’s avonds was iedereen bij Camping de Zilveren Maan in Westereen aangekomen.
Zondagmorgen was het bewolkt dus geen last van de felle zon van de dag ervoor. Om 8 uur voeren we weg. We zouden nu de Nije Feart opvaren naar de eerste sluis op de route langs de Natte As. Het bleek echter dat de sluis defect was. We konden niet verder. Geluk bij een ongeluk: als we de dag tevoren de sluisjesroute hadden kunnen varen was dit de laatste sluis geweest en hadden we het hele stuk moeten terugvaren!
Goede raad was duur. Joost stelde voor om met de vloot door te varen naar Dokkum en de boten in het haventje bij Hubert en Klarie aan te leggen en de boten bij de nabijgelegen helling uit het water te halen. De vraag was nu hoe we 11 schippers naar de haven in Wartena konden krijgen om de auto’s en de trailers op te halen. Gelukkig waren Rene Gies en Koos Winnips onze redders in nood. Zij reden de schippers terug naar de haven in Wartena. Koos had als klap op de vuurpijl taart en frisdrank meegebracht zodat ook de achterblijvers zich niet hoefden te vervelen.
Eind goed al goed: de reddingsoperatie liep met dank aan Rene en Koos gesmeerd en iedereen kon weer naar huis. En de tocht langs de sluisjes? Misschien een idee voor de Zonnewendetocht van 2026!
Aan de vooravond van de Zonnewendetocht werd de nieuwe ‘Meisje Loos’ van Marlies gedoopt. Een Creizic ontworpen door Francois Vivier en gebouwd door Grand Largue in Frankrijk. Wat de afmetingen betreft vergelijkbaar met de Ilur, maar veel lichter. Een mooie boot voor mooie tochten. De feestelijke doop werd gevierd met champagne en lekkere hapjes. En we zongen er natuurlijk ‘Daar was laatst een meisje loos’ bij!
Veel plezier en behouden vaart Marlies!
Hieronder een paar foto’s van Eliane. Een bootportret volgt binnenkort!
