2018 Dorestad raid

De Dorestad raid 2018 beleefde primeurs: een nieuwe voorzitter (Onno ipv Hans), een nieuwe organisator (Tineke) en een nieuwe routeplanner (Joost ipv Willem). ‘Jong’ zeilend bloed, die het oude traditionele concept uitstekend wist uit te voeren samen met de ons vertrouwde ‘In Dubio’ en haar zeer vertrouwde beheerders, Leo en Hannah Versloot. 

De inschrijving opende na de winterbijeenkomst en de tocht was daarna al heel snel volgeboekt, zodat een aantal zeer vertrouwde oud-gedienden helaas niet meer meekonden. Wel waren er een aantal nieuwkomers snel bij, en het was goed te horen en te merken dat zij ook heel enthousiast waren over deze tocht. Hier foto’s van hun bootjes:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Zes Engelsen, voor een groot deel ons goed bekend, waren voor de raid overgekomen. Eén boot van hen moest even in de takels, maar dat leverde weer een aardig poseermoment op. 

Dorestad raid 2018

Karin en Arthur, vrouw en zoon van de dit jaar overleden Reyer kwamen zaterdag mee, en dat bleek voor hen een zeer waardevolle herinnering aan Reyer, die de Dorestad raid koesterde. 

De tocht dwaalde verder ruim om start- en finishplaats Akkrum heen, waarbij Friesland wederom een zeilparadijs bleek. We overnachtten de eerste nacht vlak voor het Tjeukemeer, passeerden daarna Sloten en  Woudsend, staken het Heegermeer over en sliepen op het Grote Gaastmeer. We trokken daarna via Workum en Bolsward voorbij IJlst voor de laatste nacht. En dat alles met goed weer: we konden roeien, we konden in de loop van de dagen steeds meer zeilen, hadden eenmaal een koude ochtend maar verder regelmatig zon, en slechts een enkel buitje. 

De veertiende Dorestad raid was weer een groot succes! 

Dirk Branbergen

Verslag van Gerben Jan:

Zet je de neerhouder strak, bolling eruit, zwaard erin? We zijn bijna bij dat in de windse stuk. Smal maar dat gaat lukken. De riemen kunnen blijven liggen. Wat is Friesland toch mooi! En wat is dit weer een prachtige tocht aan het worden. Goed dat we de eerste dag goed naar het ZW zijn gekomen. Vanaf de Tjukemar is er met de W wind heel veel bezeild…!@#$! Zwaard omhoog! Ja, we draaien alweer. Ik dacht ook al, wat draait voor ons de Wuptem toch langzaam. Bui, dat wordt plastificeren. Gelukkig heel veel zon deze dagen. Nog twee bruggen geloof ik en dan zijn we bij ons vliegdek moederschip In Dubio. He, wat, strijken tussen de remming terwijl we de voor de wind door de brug komen? Is die brugwachter helemaal? Goed wat moet, dat moet maar dan ook wel heel snel anders zijn we er aldoor. !@#$! Die snelstrijk spaghetti is ook maar niet zomaar omhoog te krijgen. He, daar heb je de Flerk, die denkt sneller te zijn. Dat zullen we eens even zien. En dan ligt daar ons vliegdek moederschip In Dubio. Op naar de douche en de koffie en thee.

Geef je de zalm en de broccoli even door? Wat een dag he? Ja, prachtig. Hebben jullie ook moeten strijken bij die brug? Hoe hebben jullie eigenlijk de ra aan het zeil zitten? En bind je de ra dan ook nog aan de mast? Ja, wij wel ja. Dat met zo een val om de mast lijkt ons toch wat kwetsbaar. En de Skua dat is toch die boot die bij de werf van Peter Schouten lag te verkommeren? Ja, dat wil zeggen, hij lag eigenlijk bij die blokkenmaker in Almere op de trailer geloof ik. Maar hij is inderdaad wel in Kortenhoef terecht gekomen. Prachtige boot hoor. Vanavond de voordracht van Lieuwe over zijn dubbele vleugelzeil met draaimast. Ik ben benieuwd.

Zo voer een club van oude en nieuwe vrienden van de Stichting Natuurlijk Varen de jaarlijkse Dorestad, jaar 2018. De prachtige 4 daagse tocht begint in Akkrum op woensdagavond aan boord van de In Dubio, het accomodatieschip van Hannah en Leo Versloot die elk jaar gastvrijheid, onderkomen, ongelooflijk eten, drinken en wat dies meer zij en een beperkt corvee bieden. Een weerzien met velen en ook weer nieuwe gezichten. De volgende ochtend palaver waarbij Joost het tochtplan van die dag onthult en toelicht. En dat allemaal in het Nederlands en in het Engels terwijl er ook veel Fries klinkt. Er is aandacht voor veiligheid onder anderen in de vorm van weer en verkeer, gevaren – te weten routes met grote schepen. En ook voor een gezamenlijke plek voor het verorberen van de lunchpakketten. Geen wedstrijd, wel een wijd verbreid streven toch net iets eerder te zijn dan die of die. Op naar de Tjukemar. Geen wind. Een vertrek op de riemen en een enkeling op een trapstel. Bij natuurlijk varen past spierkracht wel, een motor niet. Eenmaal over de Terkaplesterpoelen onder de Herenzijlbrug door en op het Sneekermeer aangekomen ruist er iets in het rietgewas, dan is het weer weg. Dan komt het terug. Wind! En min of meer uit het noorden nog wel. Natuurlijk zijn goden goden en mensen mensen. Maar dat neemt niet weg dat de weergoden nu onze vrienden lijken. Aan de overkant van het meer een heerlijk lichtweer kruisrak met windschiftingen. Lunch. En dan al gauw zeer bezeild het hele eind via de Langweerder Wielen naar de Tjukemar. Wie zegt dat “plain sailing” ook “plain” moet zijn heeft de schoonheid gemist. Terwijl onderweg onze Engelse vrienden de zwaardophanging Bayraider stuk varen op een zwaar voorwerp en gelukkig kans zien dat ook weer gerepareerd te krijgen.

De volgende dagen gaan we door. De tweede dag van de Tjukemar dwars door Sloten met zijn prachtig decor en terrasjes, Sleattemer Mar, Woudsend, Hegemer Mar, naar de Grutte Gaastmar. Alweer zon en geen regen! De derde dag een grote ronde van de Gaastmar kruisend naar Workum, vandaar via Bolsward naar de Weinsleat bij IJlst. Met in het begin een geheel niet geplande of zelfs maar voorspelde regenbui. Daarna kon voor sommigen zelfs de korte broek aan! Gedeelte van de route een trekvaart waar velen nog nooit waren geweest. ‘s-Avonds de bonte avond waar velen zich kranig hebben geweerd. De vierde en laatste dag was het terug naar Akkrum. Schone mensen en schoon schip maken. Adresgegevens uitwisselen, afscheid nemen. Zouden die Vikingen in de negende eeuw met hun raids op Dorestad hebben geweten wat voor moois ze waren begonnen?  Wat een tocht, 2019 lonkt!

Hier meer foto’s.