Categorie: verslagen

De winterbijeenkomst van Natuurlijk Varen 2018 is op 4 februari gehouden in het gebouw van de watersportvereniging Hoorn. 

Er waren ongeveer 40 aanwezigen, wat een goede opkomst genoemd kan worden. En het gebeurde allemaal in een aanstekelijk enthousiaste sfeer. 

Inhoudelijk: Sybren Kingma Boltjes hield voor de pauze een boeiend verhaal aan de hand van een fraaie beeldpresentatie over het 150 jaar oude Friese jacht ‘Njord’, al bijna even lang in zijn familie.

Met lijfelijke aanwezigheid van een aantal attributen, zoals een 150 jaar oud zeil van hennep, nog in prima conditie (naar verluid is het toch een ander plantje dan de hennep van de cannabis, maar wel naaste familie!). Samen met de professionele schrijver Klaas Smit heeft Sybren er een boek over samengesteld, dat kost € 25,- en is ongetwijfeld nog bij hem te verkrijgen. Er is ook een hoofdstuk van in de Spiegel der Zeilvaart gepubliceerd.

Dirk Branbergen

Film

Film (grotendeels van de foto’s) 

Foto’s

[Show as slideshow]

1 2 … 5 ►

Verslag

Dirk Branbergen

Vanwege de vele regen en wind bleven we eerst woensdag in de haven liggen. Vertrokken vanuit Hattem voeren we donderdag over de IJssel stroomafwaarts. Dat was een pittig stuk over de IJssel, met name de beruchte bochten bij Zalk lieten weten waarom zij berucht zijn. Otteline, de vriendin van Willem, maakte daar onderstaand gedicht over. In Kampen rechtsaf onder de Ganzediep-druipsluis het Ganzediep op, de Goot in, het Zwarte Water op, onder de Kadoelerbrug door en daar lag een kleine kilometer verder de ‘In Dubio’. Een lange stevige natte dag om mee te beginnen. Daarna werd het steeds rustiger en mooier weer. Via Zwartsluis, helaas was de sluis naar de Ambergergracht afgesloten, via de Beukersgracht naar de Beulaker. Vrijdag al de trailers opgehaald waardoor de zondag nog een fraaie tocht gevaren kon worden rond de Beulaker, onder meer door Dwarsgracht. 

Lessen

Otteline:

Eerste les: Stroom mee, wind mee

Je vliegt over het water maar in de bocht bij Gietelo

en Gorssel kan de giek keihard tegen je kop knallen

omdat je denkt dat rechtdoor altijd rechtuit is.

Tweede les: Stroom mee, wind tegen

Hobbels in de voortgang, touwtjes in handen houden. Lange

slagen maken en dan weer even bukken, op tijd overstag.

Als golven tot de winterdijken reiken bakens blijven volgen.

Derde les: Stroom tegen, wind mee

Kribbetjes varen op de kracht van de tegenspoed. Als

een goede Tai Chi meester de wending zoeken waar niet jij

maar het water moet keren en dan de wind laten werken.

Vierde les: Stroom tegen, wind tegen

Erkennen dat er op de IJssel oude machten heersen

en krachten die groter zijn dan jij en daar lankmoedig

zelf het zeil voor strijken –

Vijfde les: windstilte

Gooi het anker uit. Bewonder hoe het licht steeds stuitert

tussen wolk en golf en hoe vliedend water en deze lege

luchten net zo voorbijgaand lichten in je oog als jij.

Zesde les: geen stroom

Voorbij gevaren

 Scan

Uit de Spiegel der Zeilvaart

De winterbijeenkomst 2017 is 5 februari 2017 gehouden op de plaats waar het zo’n 1100 jaar geleden begon: Dorestad = Wijk bij Duurstede.

De zeer toepasselijke locatie was het Dorestad museum waar we net met wel 50 aanwezigen in pasten. Met dank aan de vertellers van het museum, van wie wij leerden dat Dorestad (Wijk bij Duurstede) vooral een handelsplaats was, in die tijd vergelijkbaar met Rotterdam nu, bezocht door de Noormannen – en die plunderden niet. Dat deden de Vikingen wel, maar die vormden slechts een deel van de Noormannen. 

Na de pauze is een korte impressie gegeven via een film over de afgelopen Dorestad raid, en er is een filmpje van Frank van Zoest over twee luggers vertoond.  Verder zijn de plannen voor dit jaar ontvouwd – Morbihan, een nog naamloze raid in het noorden, wederom een Waterland raid begin mei, en de route van de Dorestad raid in september 2017. 

Dirk Branbergen

Films

Samenvattend filmpje (op de winterbijeenkomst 2017 vertoond)

Film MvW,

Film MJVA.

Dorestad raid 2016 deel 1 en 

Dorestad raid 2016 deel 2

Foto’s

[Show as slideshow]

1 2 … 12 ►

Verslag

Tot het laatste toe kwamen dit jaar verzoeken voor deelname aan de Dorestad raid. De formulierensectie van de site had het begeven onder deze druk, waardoor er van enige onoverzichtelijkheid sprake was. Dat betekende dat meerdere slaapplaatsen eigenlijk door meer dan één persoon bezet waren. Dat is opgelost met een aantal tentjes en voor sommigen door toch op eigen kiel slapen. Onze gastvrouw en kokkin Hannah Versloot schakelde schijnbaar moeiteloos in een turbostand om het overaanbod aan eters tevreden te stellen en de logistiek er op aan te passen. Helemaal gelukt, wat tot zeer veel bewondering en waardering leidde.

We hebben het niet uitgerekend, maar de gemiddelde leeftijd, eerder zo rond de 60 – 70 jaar, moet flink omlaag gebracht zijn door de deelname van heel wat jongeren, een voortzetting van de doelbewust ingezette trend van vorig jaar waar we heel gelukkig mee zijn.

De  variatie in schepen was niet minder groot. Onder de bootjes een aantal  Caledonian Yawls, Bay-raiders, Mirrors, maar ook de unieke sinds vorig jaar deelnemende Westlander ‘Marie‘ (links verwijzen naar de bootportretten), de nu elke dag meevarende ‘Gudsekop‘, alhoewel die zaterdag noodgedwongen de terugweg moest aanvaarden om op tijd bij de volgende klus te zijn. Dat nadat zij optimistisch ons volgde door een smal vaartje van de Morra naar Workum, maar een van de laatste bruggen op 5 centimeter na niet onderdoor kon. Verder een aantal nieuwe zelfbouw bootjes, waaronder de opvallende gele trimaran, de Kleine Tri. Die was zó innovatief dat de bouwer ervan, Hans van der Zijpp, met de Pride of the Fleet trofee  de raid af kon sluiten.

De route startte in Woudsend met een eerste slaapplaats in de Noorderee. De volgende dag een makkie, voor de wind over Heegermeer, Fluessen, naar de Morra, waar de ‘In Dubio’ ons beschut achter een eilandje opwachtte. De lunch onderweg werd gebruikt in het Hofmeertje, bekend van de bestseller van Hylke Speerstra ‘De Oerpolder’. Ter plekke werd een historisch hoofdstuk daaruit voorgelezen. Vrijdag vanaf de Morra de Kruisvaart in langs Koudum, kronkelend over kleine vaartjes met veel vaste bruggen naar Workum. De Gudsekop moest, zoals vermeld, in dit traject keren en via de Fluessen zich later weer bij ons voegen. Slaapplek werd de Oudegaasterbrekken bij Oudega. Daar voegden zich de vrijdagavondopstappers bij de vloot. ’s Avonds op de ‘In Dubio’ een beeldverslag van de recente raid in Schotland, gevolgd door een film van een reis door ondergetekende naar Spitsbergen. Zaterdag met de aangevulde ploeg, inmiddels ongeveer 50 deelnemers in de 25 bootjes, via Korte Vliet en Inthiemasloot terug naar Heeg gevaren, naar de thuishaven van de ‘In Dubio’, een eiland voor Heeg waar Leo en Hannah Versloot hun bedrijf hebben (Z’eiland Heegermeer) . De eerste helft van deze dag was het vrijwel windstil, het moment om aan de conditie te werken.  Maar je kan ook wachten.Later was de beloning een goede bries op het Heegermeer. Traditiegetrouw viel er een prijzenregenbuitje op zaterdagavond. Met daarna opvoeringen door wie dat wil: niets hoeft, alles mag. Dat leverde ook nu weer fraaie verrassende resultaten op.

Dirk Branbergen

Foto’s

[Show as slideshow]

Verslag

De oorspronkelijke ‘England raid’ heeft in 2016 een uitstapje gemaakt naar Schotland, en haar naam daarbij omgedoopt tot ‘British raid’. De organisatoren vonden een geschikte plek aan de westkant van Schotland in de monding van de River Clyde, ten noorden van Glasgow.

Drie Nederlandse boten hebben hieraan deelgenomen: de Nadia, het Huibertje, en de Strûner (zie bootportretten).

En jawel, er zijn meerdere varianten van regen in Schotland. Wij hebben daar een paar van mogen beleven. De aankomstdag vertoonde het non-stop model, met wel een wisseling in intensiteit. Het weertype waarbij de meesten
 van ons enkel door naar buiten te kijken hun zeilplannen al zouden afblazen. Dat geldt ook voor de Schotten, er was geen zeil te bekennen. Maar het betrof voor ons slechts de aankomstdag, waarbij de boten tewater gelaten worden. Vanwege de lange steile helling werd dat door een tractor gedaan, wat eigenlijk nog wel zo comfortabel was.

De volgende dag regen in de vorm van een enkele bui, met een lekker windje 3-4. Wel soms een venijnig vlaagje vanwege valwinden uit de omringende heuvels. Maar prima om te zeilen. En soms brak de zon door, je gelooft het niet. De meegenomen lunch konden we in een afgelegen ontspanningscentrum gebruiken in een volgende baai van de Clyde. We werden er met een rubberbootje heen gebracht, onze boten aan een mooring of anker achterlatend. En na een plensbui weer teruggebracht, het bootje bleef als een waakhond ons alle dagen begeleiden, een prima organisatie.

De tweede dag windstil ’s morgens, maar vaak droog. Dat betekent in dit ruime water een sportief vooruitzicht op een lange roeitocht. Die bracht ons bij een wrak van een suikerboot, in de negentiger jaren van de vorige eeuw van zijn anker losgeslagen en tegen een tanker gebotst en vervolgens in gekapseisde positie zijn graf gevonden op de bodem. Niet opgeruimd, een flink deel steekt boven water, je kunt hem aaien als je dat wil. Hij stinkt wel. Een zeehondje, op de foto, vindt dat wel lekker (of is het een ijsbeer?). De wind trok daarna aan, de dag eindigt met een prachtig zeiltochtje over dit brede water, na een lunch in een marina aan de overkant.

De laatste dag was het mooi weer met windkracht 3-4. Geen klagen dus. Doel was het ‘Holy Loch’ maar velen haalden dat niet, vlak daarvoor viel de wind weg. Dat gold zelfs voor de Molly, de prachtige nagebouwde walvissloep die op zeil met acht man/vrouw aan boord normaliter iedereen als een speer voorbijvaart, een prachtig gezicht. De Molly ligt in Henley-on-Thames, wordt al 20 jaar door dezelfde groep bezeild of beroeid. Zij heeft tweemaal meegedaan aan de Dorestad raid, hopelijk volgt nog eens een derde keer.

Drie dagen zeilen, dat is weinig voor zo’n verre reis (ferry IJmuiden – Newcastle, daarna nog een kleine vier uur rijden), en toch was het voor deze belevenis zeker de moeite waard!

Dirk Branbergen

Foto’s

[Show as slideshow]

1 2 3 ►

Film

Film

Foto’s

[Show as slideshow]

1 2 … 6 ►

Verslag van Dirk Branbergen

De Dorestad raid heeft zichzelf in 2015 verwend met een verjongingskuur. En daar heeft zij van genoten. De grijsaards werden overlopen door (klein)kinderen, jong volwassenen en oudere volwassenen. Een opschudeffect van de sfeer zoals die bedoeld was – enthousiasme van oud én jong voor het avontuur een tocht te maken met wind- en spierkracht, met het comfort van slapen en eten op de ‘In Dubio’. Het nachtzeilen was niet eens meer aan de orde, de dag bood genoeg. Met als opvallende nieuwkomer de Westlander ‘Marie’, de stoere deelname van de Wyldsjitter ‘Tjirk’, waarin pa en dochter, en in het weekend de 100 jaar oude aardappelaak ‘Gudsekop’, die met de nodige (jonge) bemanning door de slootjes wist te bomen en een goede leider was van het afsluitende admiraalzeilen op zondag (grote foto hierboven).
De genoemde boten vindt u ook onder de bootportretten, de Gudsekop bij de links. Bovendien: tijdens de raid is de ‘Elf’ gedoopt.

Reactie van Matty van de Gudsekop

Beste Hans (voorzitter stichting NatuurlijkVaren)
Van de bemanningsleden van de Gudsekop hoor ik niets dan positieve en mijmerende verhalen over het afgelopen weekend: de bijzondere samensmelting, de ontspannen sfeer, de vloot van zelfgemaakte bootjes, het onverwacht prachtige weer, het warme welkom op de In Dubio. allemaal erg positieve herinneringen!
En vervolgens zie ik op jullie site de banner en het mooie verslag van de Raid; erg leuk! Ik wil jou en je mede-natuurlijk vaarders, nogmaals bedanken voor het mooie weekend en de samenwerking. Wat de Gudsekop betreft voor herhaling, in welke vorm dan ook, vatbaar!
Hartelijke groet, ook namens Martijn en de overige bemanningsleden!

Nog een verslag

In verband met het aanhaken op vrijdagmiddag en meevaren op zaterdag en zondag van de Gudsekop bleven we dit jaar in en rond Akkrum. In 2011 waren we ook naar Grouw en de Princehof.

Wo. 9/9/15: boten te water en auto’s en trailers stallen bij Tusken de Marren, aan de Meinesloot in Akkrum
Wo-avond vaart de In Dubio naar het zuid westen tot vlak na de hoogspanningslijn. ± 2km

Do 10/9: via Akkrum, Nesker Sylroede, De Greft, naar Peanster Ie,
Lunch bij de Aegehoek
Via Janssloot,Modderige bol of over de Sitebuoster Ie en de Kromme Ee/ Grytmansrak en Hooidammersloot naar de Grutte Krite, waar de In Dubio ligt.
Totaal ± 22 km

Vrij 11/9: via de Ransleat, het Sanemar en de Lange Skeatten naar Wartena. Over het Wartenster Wijd en de Langedeel richting Himpens. Het akwaduct Langdeel rechts laten liggen en en bb uit naar Warga. Door of om Warga naar de Wergaester Faert en het Eagumer Djip naar Tutsebrege. Lunch.
Via de Neare Galle naar Grouw. Door de Rechte en Kromme Grou naar Irnsum. De Boarn naar Oude Schouw. Kromme Knilles – Akkrum- Meinesloot naar de In Dubio op de Terkaplester Poelen.
± 30 km
Vrij-avond ontvangst Gudsekop op de TerkaplesterPuollen

Za 12/9: door de Heerenzijlbrug over de Goingagarypster Puollen en vrij varen naar de Gudsekop. (Prachtig tochtje door het Jouster Faertje / de Dolte / de Langsturte poel naar het Jentsje meertje)
Lunch
Door de keersluis bij Goingarijp. (Daarna Reeuwijk race-systeem)
Lykfaert / Syltsjesleat / Lange Sleat en Wide Geau terug naar In Dubio op de Terkaplester Poelen.
± 20 km

Zo 13/9: na schoonmaak In Dubio admiraalzeilen o.l.v. De Gudsekop op de TKP.
Om 12.30 uur weer door Meinesloot naar de helling.

2025  (Skûtsjemuseum Eernewoude)

2024 (bezoek Ambachtelijk Botenbouw Centrum Amersfoort, lezing Arthur v’t Hof, Spiegel der Zeilvaart)

2023 (Maarten Stuurman, Palingaak)

2022 (Arend Lambrechtsen, online)

2021 (Bootbouwers onder ons, online)

2020 (Gerald de Weerdt, Willem Barentsz)

2019 (Henk Huizinga, Nimos Meteotraining)

2018 (Sybren Kingma Boltjes, jacht Njord)

2017 (Dorestad museum, Dorestad)

2016 (Ton Wegman, melkschuit)

2015 (Theo Rekelhof, palingvisser) ??

2014 (Arjen Mintjes en Johannes Hobma, Strontrace)

2013 (Willem Bogstra, Wildtsjitter) ??

2012 (Dirk Branbergen, Antarctica) ??