Categorie: Raid

Foto’s

[Show as slideshow]

1 2 … 4 ►

Verslag 1

De Dorestad raid 2018 beleefde primeurs: een nieuwe voorzitter (Onno ipv Hans), een nieuwe organisator (Tineke) en een nieuwe routeplanner (Joost ipv Willem). ‘Jong’ zeilend bloed, dat het oude traditionele concept uitstekend wist uit te voeren – samen met de ons vertrouwde ‘In Dubio’ en haar zeer vertrouwde beheerders, Leo en Hannah Versloot. 

De inschrijving opende na de winterbijeenkomst en de tocht was daarna al heel snel volgeboekt, zodat een aantal zeer vertrouwde oud-gedienden helaas niet meer meekonden. Wel waren er een aantal nieuwkomers snel bij, en het was goed te horen en te merken dat zij ook heel enthousiast waren over deze tocht. Hier foto’s van hun bootjes:

Zes Engelsen, voor een groot deel ons goed bekend, waren voor de raid overgekomen. Eén boot van hen moest even in de takels, dat leverde een aardig poseermoment op. 

Karin en Arthur, vrouw en zoon van de dit jaar overleden Reyer kwamen zaterdag mee, en dat bleek voor hen een zeer waardevolle herinnering aan Reyer, die de Dorestad raid koesterde. 

De tocht dwaalde verder ruim om start- en finishplaats Akkrum heen, waarbij Friesland wederom een zeilparadijs bleek. We overnachtten de eerste nacht vlak voor het Tjeukemeer, passeerden daarna Sloten en  Woudsend, staken het Heegermeer over en sliepen op het Grote Gaastmeer. We trokken daarna via Workum en Bolsward voorbij IJlst voor de laatste nacht. En dat alles met goed weer: we konden roeien, we konden in de loop van de dagen steeds meer zeilen, hadden eenmaal een koude ochtend maar verder regelmatig zon, en slechts een enkel buitje. 

De veertiende Dorestad raid was weer een groot succes! 

Dirk Branbergen

Verslag 2

Hans Arends

Impressies van de Dorestad Raid 2018 door spijtoptanten

We hadden de Raid al twee jaar aan ons voorbij laten gaan door verschillende oorzaken en dit jaar dreigde dat weer te gebeuren.
In het voorjaar verkende we de agenda om te zien hoe we onze vakantie moesten plannen en tot onze grote verbazing lazen we op de site dat de Raid volgeboekt was.
Weer niet dus… jammer, maar aan de andere kant blij verrast door de grote opkomst. De Raid is in trek en dat geeft voldoening.
In het weekend voorafgaande aan de startdatum kregen we echter een telefoontje van Janko met de mededeling dat er afzeggingen waren en dat er dus plaats was als we nog mee wilden doen.
We waren op dat moment op Vlieland dus moest er even beraadslaagd worden maar de neuzen stonden al snel dezelfde richting uit te wijzen… wij wilden.
Woensdagmiddag kwamen we vroeg in de middag in Akkrum aan en zagen (alweer tot onze verbazing) dat het merendeel van de deelnemers al te water lag.
Misschien komt dat omdat een groot deel van vloot uit gepensioneerde schippers bestaat die wat makkelijker tijd kunnen vrij maken maar ik geef de schuld aan grenzeloos enthousiasme.
De “in Dubio” lag ook aan de steiger en we werden meteen gastvrij onthaald door Leo en Hanna met koffie en koekjes en aan het eind van de middag lekkere soep.
Joost had de route bepaald voor dit jaar en ik moet zeggen, dat heeft hij voortreffelijk gedaan. (Hij had natuurlijk wel de mazzel dat het vijf dagen prachtig mooi weer was)
Maar niettemin, de palavers werden ook met stijl door hem geleid en de dag trajecten zeer duidelijk uitgelegd…
Dat we de vloot na een paar kilometer helemaal kwijt waren omdat ze een ander vaarwater kozen zal wel aan ons hebben gelegen…
De vloot bevatte voor ons een aantal nieuwe gezichten die met verrassende boten waren gekomen.
Zoals Cees Koelmeijer met een uiterst lichte kajak bestaande uit een lattenframe dat bespannen was met dacron.
Spectaculair als je hem met tegenlicht zag varen. De zon scheen er dwars door heen. (Zie foto)
En wat dacht je van de” flerk “van Lieuwe Feenstra, een roestvrijstalen schouw met een vleugelzeil uit twee delen dat je voor de wind aan beide zijden uit kon vouwen. Het was een indrukwekkend gezicht om de boot onder een wolk van zeil te zien varen. Loeisnel was hij ook, mede door de inzet van bemanningslid Douwe.
En dan hadden we nog de “Hatseflats” van Hubert en Klarie, de “Seehaas” van Geert en Maartje en de “Skua” van Frank en Gerald.
Kortom… de vernieuwing is gaande.

Tja.. wat moet ik er meer over vertellen, je zou een dichter moeten zijn om de sfeer te schetsen die er gedurende het hele evenement heerste.
Vanaf het ontbijt tot aan de late uurtjes hebben we alleen maar blije en vrolijke mensen gezien die hun passie beleefden.
Prachtige meanderende vaarten, stille spiegelende plassen, wuivende rietkragen en nijdige brugwachters waren ons deel, wat wil een mens nog meer.

De slotavond was ook weer fantastisch met muzikale inbreng van Steve Payne en Steve Morton en de verschillende voordrachten waarbij het, waargebeurde, verhaal van Cees Koelmeijer wel apart vermeld moet worden.
Een hilarische act die op weergaloze wijze werd gebracht, en dat door een nieuwkomer …dat beloofd veel voor de toekomst!
Het was voor ons dus een mooie hernieuwde kennismaking met de Dorestad Raid en ik raad iedereen aan om volgend jaar bijtijds de site te raadplegen om in te schrijven want ik weet zeker dat het storm loopt.

Zeilersgroet, crew “Wuptem”

Verslag 3

Gerben Jan

Zet je de neerhouder strak, bolling eruit, zwaard erin? We zijn bijna bij dat in de windse stuk. Smal maar dat gaat lukken. De riemen kunnen blijven liggen. Wat is Friesland toch mooi! En wat is dit weer een prachtige tocht aan het worden. Goed dat we de eerste dag goed naar het ZW zijn gekomen. Vanaf de Tjukemar is er met de W wind heel veel bezeild…!@#$! Zwaard omhoog! Ja, we draaien alweer. Ik dacht ook al, wat draait voor ons de Wuptem toch langzaam. Bui, dat wordt plastificeren. Gelukkig heel veel zon deze dagen. Nog twee bruggen geloof ik en dan zijn we bij ons vliegdek moederschip In Dubio. He, wat, strijken tussen de remming terwijl we de voor de wind door de brug komen? Is die brugwachter helemaal? Goed wat moet, dat moet maar dan ook wel heel snel anders zijn we er aldoor. !@#$! Die snelstrijk spaghetti is ook maar niet zomaar omhoog te krijgen. He, daar heb je de Flerk, die denkt sneller te zijn. Dat zullen we eens even zien. En dan ligt daar ons vliegdek moederschip In Dubio. Op naar de douche en de koffie en thee.

Geef je de zalm en de broccoli even door? Wat een dag he? Ja, prachtig. Hebben jullie ook moeten strijken bij die brug? Hoe hebben jullie eigenlijk de ra aan het zeil zitten? En bind je de ra dan ook nog aan de mast? Ja, wij wel ja. Dat met zo een val om de mast lijkt ons toch wat kwetsbaar. En de Skua dat is toch die boot die bij de werf van Peter Schouten lag te verkommeren? Ja, dat wil zeggen, hij lag eigenlijk bij die blokkenmaker in Almere op de trailer geloof ik. Maar hij is inderdaad wel in Kortenhoef terecht gekomen. Prachtige boot hoor. Vanavond de voordracht van Lieuwe over zijn dubbele vleugelzeil met draaimast. Ik ben benieuwd.

Zo voer een club van oude en nieuwe vrienden van de Stichting Natuurlijk Varen de jaarlijkse Dorestad, jaar 2018. De prachtige 4 daagse tocht begint in Akkrum op woensdagavond aan boord van de In Dubio, het accomodatieschip van Hannah en Leo Versloot die elk jaar gastvrijheid, onderkomen, ongelooflijk eten, drinken en wat dies meer zij en een beperkt corvee bieden. Een weerzien met velen en ook weer nieuwe gezichten. De volgende ochtend palaver waarbij Joost het tochtplan van die dag onthult en toelicht. En dat allemaal in het Nederlands en in het Engels terwijl er ook veel Fries klinkt. Er is aandacht voor veiligheid onder anderen in de vorm van weer en verkeer, gevaren – te weten routes met grote schepen. En ook voor een gezamenlijke plek voor het verorberen van de lunchpakketten. Geen wedstrijd, wel een wijd verbreid streven toch net iets eerder te zijn dan die of die. Op naar de Tjukemar. Geen wind. Een vertrek op de riemen en een enkeling op een trapstel. Bij natuurlijk varen past spierkracht wel, een motor niet. Eenmaal over de Terkaplesterpoelen onder de Herenzijlbrug door en op het Sneekermeer aangekomen ruist er iets in het rietgewas, dan is het weer weg. Dan komt het terug. Wind! En min of meer uit het noorden nog wel. Natuurlijk zijn goden goden en mensen mensen. Maar dat neemt niet weg dat de weergoden nu onze vrienden lijken. Aan de overkant van het meer een heerlijk lichtweer kruisrak met windschiftingen. Lunch. En dan al gauw zeer bezeild het hele eind via de Langweerder Wielen naar de Tjukemar. Wie zegt dat “plain sailing” ook “plain” moet zijn heeft de schoonheid gemist. Terwijl onderweg onze Engelse vrienden de zwaardophanging Bayraider stuk varen op een zwaar voorwerp en gelukkig kans zien dat ook weer gerepareerd te krijgen.

De volgende dagen gaan we door. De tweede dag van de Tjukemar dwars door Sloten met zijn prachtig decor en terrasjes, Sleattemer Mar, Woudsend, Hegemer Mar, naar de Grutte Gaastmar. Alweer zon en geen regen! De derde dag een grote ronde van de Gaastmar kruisend naar Workum, vandaar via Bolsward naar de Weinsleat bij IJlst. Met in het begin een geheel niet geplande of zelfs maar voorspelde regenbui. Daarna kon voor sommigen zelfs de korte broek aan! Gedeelte van de route een trekvaart waar velen nog nooit waren geweest. ‘s-Avonds de bonte avond waar velen zich kranig hebben geweerd. De vierde en laatste dag was het terug naar Akkrum. Schone mensen en schoon schip maken. Adresgegevens uitwisselen, afscheid nemen. Zouden die Vikingen in de negende eeuw met hun raids op Dorestad hebben geweten wat voor moois ze waren begonnen?  Wat een tocht, 2019 lonkt!

Verslag 4

Een Engelstalig verslag van Hubert Bakker,  geschreven voor ‘The Dinghy Cruising Journal’.

At the end of the 9th century, the Vikings raided and plundered the prosperous city of Dorestad.
In 2005, Stichting Natuurlijk Varen (http://www.natuurlijkvaren.nl) introduced the modern Dorestad Raid: a 5 day trip for raid boats through the most beautiful sailing waters of the Netherlands.
The 2018 edition was held from 12 September to 16 September in Southwest Friesland.
The boats were accompanied by the ‘In Dubio’, a motor barge with sleeping and dining accommodation for the crews.

In the afternoon of 12 September, Klarie and I launched Hatseflats in the marina of Akkrum.
As newcomers, we were curious about the other participants.
We saw three Oughtred-designed Caledonian Yawls and an aluminium Tirrik.
Also a couple of Drascombes: a Scaffie, a Coaster and a wooden Lugger built from Russian plans.
A Goat Island Skiff, and ‘Flerk’, a wing-rigged scow made from stainless steel were looking fast, as was ‘Wuptem’, a 20ft GRP ketch with an innovative pedaling mechanism.
We launched together with a 18ft steel ‘vlet’ which had used by the sea scouts in an earlier life.
Adding to this diverse fleet were a varnished Twelve Foot dinghy, a skin-on-frame canoe, a Welsford Pathfinder and big ‘Marie’, a steel sailing barge for ferrying cattle and farmers produce.
Marie had Steve and Vivian Payne from the UK on board. Also from the UK were ‘Llafurio’, a Bay Raider 20 sailed by members of the Henley Whalers group and ‘Delilah’, Andrew Glauster’s 17ft canoe yawl.

Thursday 13 September – Day 1
The day started with sunshine but no wind.
After the briefing Klarie and I took our packed lunches to Hatseflats and started rowing.
In the Terkaplesterpoelen there was just enough wind to hoist the sail.
We floated through the corners of the Sneekermeer and through canals and small lakes until we arrived at our lunch spot at the Fammense Rakken.
We moored Hatseflats between the other boats at the jetty and enjoyed the sunshine.
After lunch we lowered our masts to pass under the A7 motorway.
Since Friesland is all lakes and canals, we did not have to row for very long until we hoisted the sail again.
And so we sailed onto the Langweerder Wielen, onwards to Boarnzwaag and the Skarster Rien canal on our way to the Tjeukemeer.
In the afternoon sun we reached the Zandrak and found our mothership ‘In Dubio’.
The Llafurio was still away, having hit an unidentified floating object which had sheared away their keel pin.
After successful repairs in Langweer, Llafurio and their crew returned and opened a keg of ale for all to celebrate.

Friday 14 September – Day 2
The day started with a drizzle in 4Bft SW so we put our oilies on.
We were to tack up the big and windy Tjeukemeer. Before we sailed I put in a reef.
The next hour we tacked up to the big motorway viaduct leading to the Follegasloot.
Once under the bridge we rowed for a bit and hoisted sail after Follega.
Having left the Grutte Brekken, we crossed the busy Prinses Margriet kanaal as quickly as possible.
After some more rowing and sailing we arrived in Sloten, one of the 11 cities of the ‘Elfstedentocht’, the famous Dutch ice-skating event.
We joined the other crews at a waterside terrace in the town center and enjoyed the sights of this picturesque town over morning coffee and Dutch apple pie.
After breaking up we sailed onto the gusty Slotermeer and rowed through Woudsend before we got at the lee shore of the Heegermeer.
The waves building over the length of the lake made for a bumpy ride.
I decided to continue with only one reef and spill wind every so often to keep Hatseflats under control.
We safely reached the Yntemasleat and short-tacked the canal to the Grutte Gaastmeer and made our way to the ‘In Dubio’.
After dinner, Lieuwe spoke about the wing rig of his ‘Flerk’ for a rather tired audience.

Saturday 15 September – Day 3
Saturday welcomed us with sunshine and 3-4Bft from W.
Our destination was the Weinsleat, a little creek south of Ijlst.
Todays route led us past three of the 11 cities of the Elfstedentocht: Workum, Bolsward, and Ijlst.
After crossing the Sanmar we tacked up the narrow canals leading to Workum, weaving through a steady flow of yachts returning from the Ijsselmeer.
Just before Workum, we turned onto the Workumer Trekvaart and broad reached NNW to Bolsward.
On Hatseflats we regularly clocked 5.5 knots.
The sun and wind made for glorious sailing, sometimes with three boats overtaking one another on the narrow canal.
At Tjserkwerd we moored our boats alongside the canal for our lunch break.
Just before Bolsward we turned on the Wimerts and continued SE towards the town of Ijlst.
The crews of the Tirrik and Hatseflats decided to sail into the town center.
After ‘punting’ through the narrow and shallow canals of Ijlst we found ‘In Dubio’ waiting in the Weinsleat.
We had a memorable dinner of lasagne and salmon and enjoyed an evening of storytelling and singing.
At the end of the evening, Hatseflats was presented the ‘Pride of the Fleet’ award, which made me immensely proud.

Sunday 16 september – Day 4
The final day of the raid began with a drizzle in 2Bft from W.
We got into our oilies again and made our way to Ijlst before turning onto the Soalsleat.
Having meandered SE we crossed the Prinses Margrietkanaal, now quiet because it was a Sunday.
After the Stobberak we lowered our masts to cross underneath the M7 motorway.
While sailing to the Sneekermeer it got dry and the wind increased to 3Bft.
By accident I got the sheet and tiller messed up and bumped against Onno and Anneke’s Caledonian Yawl as Hatseflats rounded up into the wind.
Relieved that no damage was done, we continued and saw hundreds of dinghies and keelboats racing on the Sneekermeer.
We weaved through them to the Terkaplester Poelen where a barge race was under way.
After that it was only a short stretch back to the Marina in Akkrum.
As we were unrigging, we heard that the wing-rigged ‘Flerk’ had sunk on the Sneekermeer, but that the crew were safe.
We ended the Dorestad Raid with a mug of tea on the In Dubio. All too soon the raid was over.
It was a wonderful experience.
We had enjoyed sailing in one of the most beautiful sailing spots in the Netherland and also made many new friends.
I am already looking forward to next year!

Foto’s Waterland raid 2017

Verslag

De bewering dat het altijd mooi weer is tijdens (onze) Waterland Raid kwam een beetje aan het wankelen toen we vrijdag s’morgens onze neuzen buiten de tenten staken. Een grijze lucht gecombineerd met een noordoosten windje 5, bij een temperatuur van hooguit 10 graden kun je met de beste wil van de wereld geen mooi weer noemen. White horses liepen regelrecht de haven binnen en hadden de bootkampeerders al een slapeloze nacht bezorgd. Edam werd door deze omstandigheden een brug te ver voor de meeste deelnemers. Wat nu te doen…

Gelukkig waren Onno en Anneke bereid om ons op hun Groninger tjalk uit te nodigen (die in de naburige haven lag) voor een bakkie koffie of thee en om hun boot te bekijken. Een prachtige schuit met een nog in originele staat verkerende roef waar we met z’n negentienen in pasten. Onno woont nu op het schip en volgens ons heeft hij het prima voor elkaar. Daarna terug naar de haven.

Tijdens het palaver werd besloten om in de middag naar Marken te crossen voor diegenen die toch wilden zeilen (de echte bikkels zullen we maar zeggen). 

Donderdag middag hadden we met een groot aantal mensen de feestelijke doop van de nieuwe boot van Ben en Yvonne bij mogen wonen dus Ben wilde dat juweel van een Juwell natuurlijk wel eens aan de tand voelen.

Hans met z’n trimaran beet de spits af en uiteindelijk voeren we met 6 bootjes richting Marken. Het weer was inmiddels behoorlijk opgeknapt, iets minder wind met een lekker zonnetje maakte dat het helemaal geen straf was om op het water te vertoeven. Het was alleen nogalwelzotamelijk frisjes. Gezamenlijk aangemeerd in de haven van Marken en daar lekker een visje gegeten en koffie geleut. Daarna terug naar het Hemmeland om de laatkomers te verwelkomen en met z’n allen te dineren in de kantineboot van de zeilvereniging. Supergezellig met goed eten en goed gezelschap, wat wil een mens nog meer.

Na een veel rustiger nacht was iedereen uitgerust en welgemoed aan het gezamenlijke ontbijt, wat ook nu weer een feest was om mee te maken. In de luwte achter de bomen met de eendjes scharrelend rond je voeten en de vogeltjes kwinkelerend in de struiken was het bijna paradijselijk te noemen (nu moet ik niet gaan overdrijven, maar het was echt heerlijk).

Halftien van wal gestoken en om 10 uur door de oude sluis in Monnickendam waar ze inmiddels mooie touwen aan de sluismuren hadden gemaakt zodat het schutten dit keer zonder schade verliep.

De tocht naar Het Die verliep volgens het boekje met bezeilde rakken en korte roei stukken. Deze dag kenmerkte zich als een echte voorjaars dag met zon, wind en een lekkere temperatuur (zie je wel: altijd mooi weer met de Waterland). Het Die ontving ons weer uiterst gastvrij en het was weer een verademing om daar te vertoeven. De cateraar had zijn beste beentje voorgezet en had een heerlijk diner klaargemaakt. Eerst een lekkere pompoensoep en daarna malse zalm uit de oven met gebakken aardappeltjes en verse warme groenten. Een romig fruittoetje als besluit maakte het feest compleet.

Dit jaar hadden we een avondactiviteit bedacht. Een ‘”petje op, petje af “quiz. De eerste reacties waren een beetje lauw maar toen 90% (ja, 90%) meteen na de eerste vraag al afviel, werden de dames en heren wakker en de gezichten fanatieker. De vragen hadden allen een nautisch karakter, dus de kennis van de sport waar we mee bezig zijn werd behoorlijk getest. Voor de meesten een eyeopener zullen we maar zeggen (H’m). Uiteindelijk was het reuze geslaagd en misschien herhalen we dit nog eens op een midwinter bijeenkomst.

De volgende dag een herhaling van zetten, met dien verstande dat het record eieren bakken op scherp werd gesteld door meestereieren bakker Joost met 18(!) stuks en dat de oudste deelnemer van onze vloot zo enthousiast zijn boot insprong dat hij de voorzichtigheid uit het oog verloor, bleef haken achter zijn verstaging, half uit z’n boot viel en daarbij zijn scheepje ondersteboven trok dat prompt volliep. Gelukkig geen kwetsuren (behalve een kras in het zelfvertrouwen), dus na een kwartiertje gezamenlijk hozen was iedereen klaar voor vertrek.

Een korte etappe, maar de wind was wel naar het noorden gedraaid en dat was nou net de kant die we op moesten. Sommige mensen hebben altijd pech…nou, wij niet, want de wind was maar een drietje en met een beetje roeien en peddelen schoten we prima op en waren we in no-time in Zuiderwoude waar we de lunch /koffie nuttigden en ‘en passant’ nog even een expositie van schitterende foto’s bezochten in de plaatselijke kerk. Daarna afscheid genomen van de Die zeilers en doorgestoomd naar Monnickendam. Snel de boten op de kant en daarna de afscheidsborrel met veel bitterballen op het terras in de zon. Fantastisch!

Wij hebben deze Waterland als een hele goede ervaren, vooral door de aanwezigheid van Leo en Maud, de kinderen van Joost en Viola en ik hoop dat dat voor alle deelnemers geldt.

Alle onwaarheden in dit artikel vallen onder volledige verantwoordelijkheid van……

Herman, Eliane, Margreet en Hans *)

NB De foto’s bij dit verslag zijn van Sara en Eliane.

*) de auteur, dat moet wel even gezegd (de redactie).

2014 Foto’s voorjaarstocht

Het gruwelijke weer drijft het weekend tot een culinair topgenot  
Het weerbericht was zo slecht dat de organisatoren op vrijdag nog overwogen hebben het hele weekend af te gelasten. Gelukkig daartoe niet besloten, want juist door het slechte weer was het een bijzonder en memorabel weekend. Spectaculair zeilen, mensen bij elkaar aan boord, twee mooie tochten, een gezellige avond en geen ongelukken of schade.
Leo was zo verstandig om zijn Tammie Norrie niet eens te water te laten maar mee te zeilen. En dat deed ook Frank van Zoest, en Peter en Bart (met Onno en Anneke). Dit leverde nieuwe contacten op en meer stabiliteit, die we goed konden gebruiken, met de wind die in vlagen toenam tot kracht vijf of zes.
Eelke en Maja konden hun vernieuwde Le Seil testen.
Janko had een jonge talent aan boord in de vorm van de zoon van Gerben-Jan, nog maar negen jaar oud, maar hij heeft bij de waterscouts zo goed leren varen, dat hij het grootste deel van de tocht gestuurd heeft.
De route voerde naar Gaastmeer. De eerste test was de smalle doorgang bij de visnetten die recht in de wind was. Het bleek zeilend heel lastig, maar roeiend zelfs onmogelijk om tegen de wind in te komen. Gelukkig boden de trektouwen uitkomst.
Vervolgens goed bezeild en supersnel naar Gaastmeer. In de sfeervolle dorpskroeg opgewarmd met warme chocola en andere winterse dranken. Het leek meer een pauze in een schaatstocht dan in een zeiltocht.
Ook de terugtocht verliep goed en toen liet Friesland zich weer van haar mooiste kant zien, met een grote opklaring die het grijs veranderde in helder blauw, vele tinten groen en rode daken van de boerderijen.

Liefhebbers van Natuurlijk Varen zijn ook liefhebbers van de betere keuken. Zeker als het weer zo bar is als tijdens het prachtige voorjaarsweekend en varen een hoop energie vraagt, dan is een lekkere maaltijd nog belangrijker dan bij mooi weer. Gelukkig is de boerderij waar we tijdens dit weekend logeerden, uitgerust met een grote keuken. Buiten dus tussen de 5-7 beaufort, flinke buien, windstoten en herfstige temperaturen. Binnen Frank van Soest die aankwam zetten met PLENTY, een van de kookboeken van de befaamde Israelisch / Italiaanse kok Yotam Ottolenghi, boordevol vegetarische wonderrecepten. Zaterdag hebben we linzen gemaakt met geroosterde groente, handenvol verse kruiden, gegrilde aubergines en crème fraiche, met een citroenappelcreme toe (toetje kwam uit de Zwitserse hoek). Zondag bij de lunch dan nog een frisse quinoa-salade met geroosterd knoflook/tomatenbrood.

Recepten linzengerecht:  http://www.volrecepten.nl/click/index/1019972/?site=carolinebrouwer.blogspot.nl. Salade: http://lekkerophetplatteland.blogspot.nl/2013/07/salade-van-quinoa-tomaat-en-gegrild.html. Toetje op aanvraag (Eliane). Ottolenghi heeft er een paar fans bij!

Bij het eten sloten Ronald en Ineke aan. Ronald liet prachtige foto’s van het weekend van vorig jaar zien.
Leo verraste ons met een complete PC met beeldscherm, waarop hij de beelden liet zien van het bouwproces van zijn boot. Hij vertelde onderkoeld maar meeslepend over de vele slimme oplossingen die hij vond voor de problemen die iedere bouwer tegen komt.
Gerben-Jan bleek zijn viool bij zich te hebben en speelde mooi voor ons. En toen bleken er ook nog diavoorstellingen van Tineke over de hoogwater-Elbetocht en de roeitocht met wherries in Venetië.
De volgend dag woei het nog harder. Slechts vier boten wilden het proberen en doorstonden de test goed. De anderen genoten van de cv en de koffie in de boerderij en van elkaars verhalen, foto’s en gezelschap.Met een heerlijke lunch sloten we dit winderige weekend af, met de constatering dat het heel goed was dat we niet hoefden te kamperen en dat het voor herhaling vatbaar is. Maar volgend jaar is er weer een Semaine du Golf in Morbihan, dus misschien gaan we wel samen daarheen.

Onno van Sandick
Eliane Attinger

Eerdere berichten:

26 oktober 2013
(zie ook bericht hieronder van 30 november 2013)

Komt de zelfbouw terug? Is er zicht op wat er zich thuis bij de zelfbouwer voor moois wordt opgericht? Hoe handig zijn we nog? Ik weet dat ze bestaan want ik kom ze regelmatig tegen op raids en andere tochten maar waar zitten ze en wat doen zij die ik niet tegenkom?

Dat is wat ik mij afvroeg het afgelopen jaar. Is de crisis waar we in schijnen te zitten van invloed op wat we nog zelf doen en kunnen? Bestaat het Do It Yourself in de bootbouw nog zoals dat zich voordeed in de 70 er en 80 er jaren van de vorige eeuw? Bestaan er nog Backyard Boatbuilders? Dat is wat ik graag te weten zou willen komen.

Komend jaar, op de Hiswa 2014, willen wij een show van zelfgebouwde boten organiseren, van echte zelfbouw vanaf tekening tot en met het afbouwen van een bouwpakket. Dus als je ook iets zelf hebt gebouwd, haast je dan om je op te geven voor de Hiswa Amateur BootBouw Award, kortweg ABBA. Uit alle inzendingen maken wij een keuze van boten die worden uitgenodigd voor de show.

Boten die worden ingeschreven mogen meedoen in een van de twee categorieën: vanaf tekening gebouwde boten en van bouwpakket gebouwde boten. In beide categorieën moeten de boten door een of meerdere thuisbouwers zijn gebouwd van hout of multiplex, niet door werfbouwers of studenten bootbouw met een volledige van machines en leraren voorziene werkplaats. Echte amateurs gezocht!

Boten die worden ingeschreven mogen van elk type of afmeting zijn, maar alleen uitgenodigde boten mogen meedoen aan de Award. Om uitgenodigd te worden willen we graag dat u een beknopte beschrijving geeft van uzelf en uw boot met een paar kleurenfoto’s van uw boot. Geef aan in welke van de twee categorieën u wilt deelnemen. Uw inschrijving moet ons op zijn laatst op 31 januari bereikt hebben per mail naar: info@bootbouwschool.nl of per post naar: De Bootbouwschool, p/a Bruggesloot 45, 1721HA Langedijk.

Van alle inschrijvingen nodigen wij er maximaal 10 uit om hun boot voor eigen risico te brengen op dinsdag 4 maart 2014 naar de Hiswa Klassieke schepen in Amsterdam en ze weer op te halen op maandag 10 maart 2014.

Uitgenodigde boten mogen op de show niet te koop worden aangeboden. Eigenaren krijgen 2 vrijkaartjes voor de hele Hiswa 2014 en een gratis parkeerkaart voor de duur van de show.

Beide categorieën worden gesponsord door Bruynzeel Hechthout, specialisten in houtproducten voor de bootbouwindustrie en Polyservice, leverancier van epoxy en aanverwante artikelen. Beide sponsors sponsoren elke uitgenodigde deelnemer aan ABBA een cadeaubon voor hun producten van €25.

De Hiswa beloont elke deelnemer met een boekenbon van €80, te besteden in de bookshop van de Spiegel der Zeilvaart, aan de winnaars van elke van de 4 prijzen welke door een vakjury zal worden toegekend; deze prijzen worden gegeven aan de bouwers van:

De van tekening gebouwde boot met de meeste aanmoediging voor beginnende bootbouwers

De van tekening gebouwde boot met het grootste vernieuwende karakter

De meest professioneel van tekening gebouwde boot

De best afgebouwde bouwpakket boot

Als u meer informatie wilt, bel ons op 0031 6 10503101 of mail naar info@bootbouwschool.nl.

En ja, als u uw bootbouwkwaliteiten wilt meten kunt u uw boot ook inschrijven voor de Nederlandse Makita Accutollen Bootrace (Dutch Cordless Canoe Challenge) op de Hiswa te Water in september 2014!

Aanvulling 30 november 2013:

Hallo Bootbouwers,

Hierbij een bericht over bovenstaande happening op de Hiswa Klassieke Schepenbeurs 2014;

Een week of 2 geleden was ik voor een bespreking hierover op de RAI. De mensen daar waren ‘voorzichtig’ enthousiast: Ze moeten nl. iets uit handen geven aan een ‘onbekend’ iemand, nl. mijn persoon om iets te organiseren waar dat een beetje om hen heen gaat. laten we hun niet in de kou staan en een hart onder de riem steken. Laten we hen merken dat we dit kunnen; we kunnen een boot bouwen en we kunnen die ook presenteren op een mooie manier!

In principe willen ze er graag aan meewerken, alleen kunnen ze nog niet aangeven hoeveel plek we kunnen krijgen voor de opstelling van genomineerde boten: alles hangt af van het aantal inschrijvingen voor deze beurs op de Hiswa. Ze houden dus nog een slag om de arm.

Ondertussen hebben een stuk of 12 mensen zich, nu nog officieus, opgegeven voor deze Award; dat is een heel prettig gevoel: dan is er ook iets om uit te kiezen; het is natuurlijk niet leuk om de mooiste boot te worden genomineerd als er maar 2 boten zijn!

Ik wil aan jullie vragen om een presentatie te maken van jezelf en je boot en deze mailen naar mij.

Jezelf: schrijf een leuk stukje tekst over jezelf en de reden hoe je ertoe bent gekomen om je eigen boot te gaan bouwen. Dit kan om allerlei redenen zijn: gewoon gedreven door je passie voor hout, het bouwen of het hele proces; maar ook omdat je die wens altijd al hebt gehad en er opeens genoeg tijd op je pad kwam. Kortom: schrijf iets leuks!

Je boot: Waarom nou deze boot, deze bouwwijze of dit pakket. Wanneer ben je begonnen, waar heb je haar gebouwd, hoe lang heb je erover gedaan en vooral: wat heb je er aan overgehouden behalve je boot!
Doe daar wat foto’s bij van je boot, liefst ook wat van het bouwproces!
Maak er wat moois van: zie het als een sollicitatie om je boot naar de Hiswa op de eerste plek te krijgen!

Wees niet bescheiden; daar hebben we allemaal last van weet ik uit ervaring! Maar doe het alsof je een poging doet om je hele familie, kennissenkring of collega’s aan het bootbouwen te krijgen; wees trots op je product want je behoort (echt waar) tot de kleine club van mensen die de daad bij het woord hebben gevoegd en hun droom waar hebben gemaakt. Dat kunnen dus maar weinig mensen zeggen!

Laat me weten hoe je ervoor staat en of ik je nog ergens mee kan helpen,

Hartelijke Groeten
Bert van Baar
bootbouwschool.nl